انسان در جستجوی معنا219491

توضیحات کتاب انسان در جستجوی معنا: اثر ویکتور فرانکل است با ترجمه ی پروانه طاهری و سیمین پناهی فرد و چاپ انتشارات عطر کاج.این اثر یکی از مشهورترین آثار نویسنده آمریکایی ویکتور فرانکل و حاصل تجربیات شخصی اوست. کتاب در کنار رنج ها و سختی های زندگی، از دلایلی برای مهم بودن آنها و معنای حقیقی زندگی سخن می گوید. فرانکل در این اثر با مرور سختی های دوران اسارتش در اردوگاه کار اجباری، و تجربه تلخش از گذراندن سختی ها، به اهمیت جستجوی مفهوم زندگی در شرایط مختلف پرداخته است. او معنای واقعی زندگی و اهمیت آن را در پرچالش ترین شرایط ممکن بررسی می کند و دیدگاه جدید خودش که «معنا درمانی یا لوگوتراپی است» را بیان می کند. او در این دیدگاه نشان می دهد که دوری از رنج و عذاب سخت است، اما می توان طرز برخورد خود را با آن تغییر داد و برای زندگی معنایی تعریف کرد.کشف این نکته که در اردوگاه کار اجباری هنر هم وجود داشت، قاعدتا به حد کافی برای فرد خارج از زندان حیرت انگیز هست، اما شاید اگر بشنود که حس شوخ طبعی هم در آن جا پیدا می شد، شگفت زده تر می شود؛ البته با اثری ضعیف، و فقط برای چند ثانیه یا چند دقیقه. شوخ طبعی، یکی از سلاح های دیگر برای صیانت نفس بود. کاملا آشکار است که شوخی، بیش از هر ابزار دیگری در تقویت روحیه ی انسان موثر است و می تواند به او توان ایستادگی در مقابل هر شرایطی را ببخشد- حتی برای چند ثانیه. من عملا به یکی از دوستان خودم، که کنارم در محوطه ی ساختمان سازی کار می کرد، آموزش دادم تا حس شوخ طبعی پیدا کند. به او پیشنهاد کردم به یکدیگر قول بدهیم هر روز حداقل یک داستان سرگرم کننده درباره ی اتفاقی که ممکن است یک روز بعد از آزادی ما رخ دهد، بسازیم. او جراح بود و قبل از اسارت، معاونت بیمارستانی بزرگ را برعهده داشت. بنابراین، یک بار با توصیف این که چطور پس از آزادی و بازگشتن به سرکار، قادر نخواهد بود عادت های زندگی در اردوگاه را ترک کند، سعی کردم او را بخندانم. در محوطه ساختمان سازی (به خصوص وقتی بازرس می آمد) سرکارگر با فریاد «بجنبید! بجنبید!» ما را به سرعت عمل در کار تشویق می کرد. به دوستم گفتم:-یک روز به اتاق عمل بازخواهی گشت و در حالی که مشغول جراحی شکم یک نفرهستی، ناگهان جراح ارشد شتاب زده وارد می شود و با فریاد دستور می دهد:«بجنب! بجنب!»زندانی های دیگر هم گاهی رویاهای جالبی درباره آینده می ساختند؛ مانند پیش بینی این که مثلا سر میز شام در یک مراسم نامزدی، خودشان را از یاد ببرند و وقتی سوپ سرو می شود، به میزبان التماس کنند که ملاقه را به ته ظرف بزند.تلاش برای ایجاد حس شوخ طبعی و دیدن مسائل از زاویه طنز، یکی از ترفندهای یادگیری هنر زندگی است.