کتاب من دیگر ما: فرزند ما از ما جدا نیست، او خود ما است اما در اندازه ای کوچکتر29121

معرفی کتاب من دیگر ما: جلد اول (مهارت های تربیت فرزند در دنیای امروز)من دیگر ما نام مجموعه ای نوشته ی محسن عباسی ولدی است. این مجموعه با عنوان فرعی فرزند ما از ماجدا نیست؛ او خود ما است اما در اندازه ای کوچک تر پیرامون پرورش و تربیت کودکان در خانواده است./جلد اول مجموعه من دیگر ما به مهارت های تربیت فرزند در دنیای امروز می پردازد. /درباره ی کتاب من دیگر مامن دیگر ما، جلد اول مجموعه ای تربیتی است. این مجموعه هفت جلد دارد که در هر کدام از آن ها به یکی از مسائل مهم تربیتی مانند نقش محبت، آزادی، بازی کردن، تلویزیون دیدن و بازی های رایانه ای پرداخته است. جلد اول مجموعه با نام من دیگر ما، در خصوص مهارت های تربیت فرزند در دنیای امروز است. محسن عباسی ولدی در کتاب من دیگر ما، با زبان ساده و بیانی واضح و روشن، دیدگاه های تربیتی دینی بر کودکان و نوجوانان را بر مبنای تفکر اسلامی، مطرح کرده و با مثال و داستان هایی که در ضمن مطلب آورده، وضوح کلی کتاب را بیشتر کرده است. کتاب من دیگر ما را به چه کسانی پیشنهاد می کنیمکتاب من دیگر ما، برای پدران و مادران، مربیان و کسانی که با کودکان و نوجوانان کار می کنند، سودمند و کاربردی است. درباره ی محسن عباسی ولدیمحسن عباسی ولدی در سال 1355 در تهران متولد شد. او با مدرک دیپلم ریاضی از دبیرستان شهدای کرج فارغ التحصیل شد و تحصیلات حوزوی را تا سطح 3 کارشناسی ارشد فقه و اصول ادامه داد. محسن عباسی ولدی، آثار بسیاری را در زمینه های متفاوت داستان، ادبیات و معارف اسلامی تالیف و منتشر کرده است. مجموعه ی هفت جلدی من دیگر ما یکی از تالیفات محسن عباسی ولدی است که به موضوع تربیت فرزند بر پایه ی دیدگاه تفکر اسلامی پرداخته است. جملاتی از کتاب من دیگر ماتربیت فرزند در جامعه امروز، یکی از اصلی ترین دغدغه های پدران و مادران است. وجود رقیبان زیاد در مسیر تربیت فرزند حساسیت مسأله را چند برابر کرده است. /بسیاری از والدین در جامعه ما با عطش فراوان به دنبال راهی برای تربیت صحیح فرزند هستند که باید به این عطش و انگیزه احترام گذاشت. /بچه که بودم مادرم برایم جوجه می خرید؛ از همین جوجه های رنگی؛ دانه ای پنج تومان. اولش فکر نمی کردم بزرگ کردنشان کار چندان سختی باشد؛ اما بعد فهمیدم پرورش جوجه ها فوت و فن خودش را دارد. چند جوجه از بین رفتند تا توانستم جوجه داری را یاد بگیرم. پیرزن ها و پیرمردهای محله مان از دستم عاصی بودند؛ از بس که به سراغشان می رفتم و از تجربه هایشان می پرسیدم. یک بار که دوستم گفت کتابی درباره جوجه ها در یک کتاب فروشی دیده، سر از پا نشناختم. به سراغ کتاب فروش رفتم. کتاب، گران بود؛ اما قیمتش برایم مهم نبود. من دغدغه بزرگ کردن جوجه هایم را داشتم…. من تنها نگران پرورش جسم جوجه هایم بودم و همین نگرانی مرا وا می داشت که به دنبال راه صحیح پرورش آن ها باشم.حالا که بزرگ شده ام، بچه هایی دارم که باید هم جسم و هم روحشان را پرورش دهم؛ اما یک سؤال: دغدغه من برای پیدا کردن راه تربیت فرزندانم، آیا به اندازه نگرانی ام برای پرورش جوجه هایم هست؟