کتاب همسران هوشیار (چگونه پذیرش و توجه آگاهی شما را به عشقی که می خواهید می رساند)32096

معرفی کتاب همسران هوشیارکتاب همسران هوشیار نوشته رابین د. والسر و دارا وستراپ درباره این موضوع در روابط همسران سخن می گوید که چگونه پذیرش و توجه آگاهی شما را به عشقی که می خواهید می رساند. درباره کتاب همسران هوشیار همه ما می خواهیم در روابط مان کاملاً پذیرفته شویم، با این حال برایمان دشوار است همسرمان را همان طور که هست، کاملاً بپذیریم. این کتاب راهنمایی روشنگر برای زوج ها است که بر مبنایی ساده استوار شده است: از روی مهربانی، عشق و پذیرش عمل کنید، آنگاه امکان خلق رابطه ای همراه با مهربانی، عشق و پذیرش بیشتر را فراهم خواهید آورد.با استفاده از راهبردهای برگرفته از درمان مبتنی بر پذیرش و پای بندی (ACT)، که رویکرد درمانی نیرومندی است، این کتاب به شما کمک می کند ارزش های بنیادی تان را شناسایی کنید و به عنوان یک زوج، زیبایی های حاصل از داشتن رابطه ای آگاهانه و سرشار از رفتارهای همسو با ارزش ها را کشف کنید.هر فصل از این کتاب، به بررسی موضوعی کلیدی چون شور و اشتیاق، وفاداری و تعادل بین وابستگی و استقلال می پردازد و تمرین های ویژه ای ارائه می کند که می توانید آنها را تنها، یا به همراه همسرتان انجام دهید تا رابطه ای سرزنده بنا کنید.هر فصل، مستقل از دیگری نگاشته شده تا بتوانید موضوعات را به دلخواه انتخاب و مطالعه کنید. با این وجود اگر دوست دارید می توانید کتاب را از ابتدا تا انتها بخوانید. خواندن کتاب همسران هوشیار را به چه کسانی پیشنهاد می کنیمهمه زوج ها در هر سن و سالی مخاطبان این کتاب اند. بخشی از کتاب همسران هوشیاریکی از بنیادی ترین و جهان شمول ترین تمایلات بشری، میل به داشتن رابطه است. چه از دیدگاه معنوی به آن بنگریم چه تکاملی، نتیجه یکسان است: ما می خواهیم احساس تعلق کنیم و زندگی مشترک داشته باشیم. اغلب اوقات، بنیاد چنین اتحادی عشق است. زندگی مشترک بر استحکام پیوندهای عاشقانه و مهربانی همراهِ چنین پیوندهایی بنا می شود. بنابراین وقتی از زندگی مشترک صحبت می کنیم از دوست داشتن و دوست داشته شدن حرف می زنیم. خیلی آسان است، این طور نیست؟ ولی چرا فقط نمی گوییم دوست داشتن؟ یا فقط دوست داشته شدن؟ می دانیم که این کارها برای بعضی از ما آسان تر از بقیه است. برخی در خانواده های سرشار از محبت بزرگ شده اند و خوب می دانند تعلق داشتن و دوست داشته شدن به چه معنا است. با این وجود، کسانی هم هستند که این خوشبختی را لمس نکرده اند؛ در نتیجه دوست داشتن و دوست داشته شدن برایشان بسیار دشوار و حتی شاید غیرممکن به نظر می رسد. حتی آنهایی که از محیط هایی پرمحبت می آیند نیز ممکن است با عشق به مشکل بربخورند. با در نظر گرفتن شخصیت افراد، تاریخچه، خانواده و پویایی های روانی شان، اگر بخواهیم رُک بگوییم، ملاقات افراد با هم، عاشق شدن و متعهد شدنشان به پیوندهای بلندمدت حقیقتاً معجزه است. ولی علی رغم پیش بینی های ما، این اتفاق دائماً رخ می دهد. اما به این نکته نیز باید اقرار کرد: رابطه ها همیشه به جدایی می انجامند و پایان می پذیرند.هر چند در سال های اخیر نرخ طلاق در آمریکا کاهش یافته، هنوز بالا است و بیش از یک سوم ازدواج های اول، قبل از پانزدهمین سالگرد به طلاق می انجامد (ولفرز، ۲00۸). ممکن است قبل از متعهد شدن به ازدواج، مجبور شوید رابطه های بی شماری را پشت سر بگذارید. اگر متأهل هستید، یادتان هست تا قبل از ازدواج چند رابطه داشته اید؟ اگر مجرد هستید، تا الآن چند رابطه داشته اید؟ بنابراین بخش گیج کننده اینجا است: اگر اکثر ما می خواهیم احساس تعلق کنیم و دوست داشته شویم، چرا اینقدر دچار مشکل می شویم و شریک هایمان را ترک می کنیم؟این معما پاسخ های بسیاری دارد. یک پاسخ این است که شخصی که الآن با او هستید، فرد مناسبی نیست. شاید هم به این خاطر باشد که مجرد هستید و هنوز به دنبال فرد مناسب می گردید. شاید شرایط و زمان سد راهتان است. همه اینها می تواند بخشی از مشکل باشد. ولی می خواهیم دو احتمال دیگر را هم به اینها اضافه کنیم: اجتنابِ تجربه ای و زندگی نکردن بر اساس ارزش ها. در واقع، به نظر ما زوج ها وقتی به دردسر می افتند که یا می ترسند هیجان هایشان را احساس کنند و افکار خاصی را ابراز نمایند، یا کارهایی را انجام می دهند که با آنچه واقعاً برایشان مهم است همسو نیست. هر یک از این مسائل به تنهایی می تواند رابطه را با مشکل مواجه کند و هر دو با هم می توانند مرگبار باشند. این دو با هم مثل سمی هستند که به سرعت در جریان خونِ رابطه پخش می شود و باعث مرگ آن می گردد یا همچون سمی که به آهستگی پخش می شود و پس از چند سال درد و رنج، نفس رابطه را بند می آورد.پادزهر این سم چیست؟ خوشحالیم که پرسیدید. درمان این دو بیماری (اجتنابِ تجربه ای و زندگی نکردن بر اساس ارزش ها) را می توان در شکل جدیدی از رفتاردرمانی یافت که به آن درمان مبتنی بر پذیرش و پایبندی می گویند (هیز، استروسال و ویلسون، 1۹۹۹). شرح این درمان از نامش پیدا است. در آن می آموزیم تجربه هایی را که از آنها اجتناب می کنیم بپذیریم و به طور مداوم بر اساس ارزش های شخصی مان گام برداریم. بیایید به هر یک از این فرآیندها نگاه دقیق تری بیندازیم.