معراج السعاده23726

معرفی کتاب پروژه شادیکتاب پروژه شادی اثر گِرِچِن رابین با ترجمه آرتمیس مسعودی منتشر شده است. این کتاب ماجرای تلاش یک ساله رابین برای به حداکثر رساندن شادی در زندگی خود است. کتاب پروژه شادی در دسامبر سال ۲00۹ منتشر شد و با فروش بیش از یک و نیم میلیون جلد تا دو سال در فهرست کتاب های پرفروش «نیویورک تایمز» قرار داشت. این کتاب به بیش از 30 زبان مختلف ترجمه شده است. درباره کتاب پروژه شادیآن چه افراد را خوشحال می کند از فردی به فرد دیگر متفاوت است چون علایق، تمایل ها و ویژگی های شخصیتی هرکس به نحوی منحصر به فرد است.برای بدست اوردن شادی، نباید شادی خود را با شادی دیگران مقایسه کنیم. امروزه بیشتر مردم مشکلات نگران کننده زیادی دارند، از جمله ناآرامی اجتماعی، اقتصاد ناپایدار و آلودگی محیط زیست و… شاید جستجوی شادی در این شرایط کمی زیاده رویبه نظر برسد، اما اصلا اینطور نیست. شاد بودن، دیگران را هم شاد می کند. افراد شادتر جامعه ای انعطاف پذیرتر به وجود می آورند که در آن مردم خلاق تر و سالم تر هستند و روابط پایدارتری دارند. پروژه شادی، شیوه ای برای ایجاد تغییر در زندگی شماست. اولین گام آمادگی است. یعنی زمانی که شما متوجه می شوید چه چیز برای شما خوشحالی، رضایت و تعهد به بار می آورد و چه چیز برایتان گناه، خشم، کسالت و ندامت به همراه دارد. دومین گام آن است که وقتی متوجه شدید چه اقداماتی واقعآ شادی شما را افزایش می دهند، برای انجام دادن آن ها تصمیم های قاطع بگیرید. پس از آن نوبت به بخش جالب پروژه می رسد، یعنی به اجرا درآوردن تصمیم ها.این کتاب، شرح پروژه شادی گرچن رابین است، یعنی همه تلاش هایی که برای شادتر شدن انجام داده و چیزهایی که در این مورد آموخته است. ممکن است پروژه شما با پروژه رابین متفاوت باشد، اما کمتر کسی است که از یک پروژه شادی سود نبرد. این کتاب را در هر زمان و هر مکانی که می خوانید، بدانید که زمان و مکان مناسبی برای آغاز است. خواندن کتاب پروژه شادی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم علاقه مندان به کتاب های حوزه موفقیت و خودیاری را به خواندن این کتاب دعوت می کنیم.درباره گرچن رابینگِرِچِن رابین، نویسندهٔ کتاب های پرفروش پروژه شادی، بهتر از قبل، شادی در خانه و نظم بیرونی، آرامش درونی، خود را یک مشاهده گر مدرن در زمینه زندگی انسان و مسیر شادکامی می داند.او مشاهدات خود در مورد شادکامی انسان را در وبلاگ و پادکست خود به نام چگونه خوشحال تر باشید با گرچن رابین، به اشتراک می گذارد. لازم به ذکر است که این سری پادکست ها برنده جایزه هم شده است.رابین سابقا کارمند دادگاه عالی ساندرا دِی اُوکانِر (Sandra Day O’Connor) بود. او مدرک دانشگاهی خود را از دانشگاه حقوق ییل دریافت کرد و در حین تحصیل هم بعنوان سردبیر نشریه بررسی حقوقی ییل، مشغول فعالیت بود. او که متولد شهر کانزاس است هم اکنون با همسر و دو دختر خود در شهر نیویورک زندگی می کند.از سخنرانی های شاخص او می توان به سخنرانی در مجموعه کنفرانس های تِد اِکس و مجموعهٔ سخنران لینکداین اشاره کرد. بخشی از کتاب پروژه شادیمن همیشه به طور نه چندان آشکار خواسته ام از محدودیت هایم فراتر بروم. همیشه فکر می کردم اگر یک روز این اتفاق بیفتد، دیگر موهایم را نمی بافم، تمام مدت کفش های ورزشی پایم نمی کنم و همان غذاهای هر روزی را نمی خورم. آن موقع، تولد دوستانم را به یاد خواهم داشت، فوتوشاپ یاد می گیرم و نمی گذارم دخترم موقع صبحانه خوردن تلویزیون تماشا کند، شکسپیر می خوانم، وقت بیشتری را به خنده و تفریح می گذرانم، ادب را بیشتر رعایت می کنم، بیشتر از موزه ها دیدن می کنم و دیگر از رانندگی نمی ترسم.صبح یکی از روزهای آوریل که هیچ تفاوتی با روزهای دیگر نداشت ناگهان به چیزی پی بردم: من با ریسک هدر دادن زندگی ام روبرو بودم. در حالی که به قطره های باران که روی شیشه اتوبوس می ریخت، خیره شده بودم، متوجه شدم که روزها یکی پس از دیگری می گذرد. از خودم پرسیدم: «اما من از زندگی چه می خواهم؟ خب، می خواهم شاد باشم.» اما هرگز به این که چه چیز مرا خوشحال می کرد یا این که چطور می توانستم خوشحال باشم، فکر نکرده بودم.من بهانه های زیادی برای شادی داشتم. با عشق زندگی ام، «جمی» بلند قد، سبزه رو و خوش تیپ ازدواج کرده بودم. ما دو دختر کوچولوی قشنگ داشتیم، الیزای هفت ساله و الینور یک ساله. کارم را با وکالت شروع کرده بودم و حالا نویسنده بودم. در شهر مورد علاقه ام، نیویورک زندگی می کردم و با والدینم، خواهرهایم و خانواده همسرم رابطه خوبی داشتم. دوستانی داشتم. سلامت بودم. ناچار نبودم موهایم را رنگ کنم. اما خیلی وقت ها به همسرم یا متصدی امور مشترکین اینترنت می توپیدم. با یک مشکل کاری هر چند کوچک ناامید می شدم. ارتباطم با دوستان قدیمی ام قطع شده بود، زود کنترلم را از دست می دادم و از حملات افسردگی، احساس ناامنی، بی حوصلگی و احساس گناه گاه و بی گاه رنج می بردم.