کتاب دریاس و جسدها182329

معرفی کتاب دریاس و جسدهاکتاب دریاس و جسدها نوشته بختیار علی با ترجمه مریوان حلبچه ای منتشر شده است. رمان دریاس و جسدها که محوریت نگاهش مرگ و مرگ اندیشی است روایتی جذاب را دنبال می کند.درباره کتاب دریاس و جسدهااین کتاب با مراسم تشییع و دفن یک ژنرال برجسته آغاز می شود که بار دوم است به خاک سپرده می شود اما در سرزمین خودش. این مراسم خاکسپاری به ظاهر ساده است اما با پیش رفتن داستان اهمیت جسدها و بدن ها را نشان می دهد.داستان در روایتی دیگر قصه ی دو برادر الیاس و دریاس را بازگو می کند دو برادر که یکی یعنی الیاس زندگی عادی ای پیش می گیرد و بعد از مدرسه یک سلمانی می زند و همیشه در چایخانه است و با مردم ارتباط خوبی دارد از طرفی دیگر دریاس بعد از مدرسه به خارج از کشور می رود و تاریخ می خواند و برمی گردد اما نمی تواند با دیگران ارتباط خوبی برقرار کند و فقط برادرش را نزدیک و امین می داند، جامعه به دلیل فساد و فشار آبستن قیام است اما هیچ اتفاقی نمی افتد. این کتاب مرگ و اندیشیدن به مرگ را با نگاهی متفاوت پی میگیرد.خواندن کتاب دریاس و جسدها را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم این کتاب را به تمام علاقه مندان به ادبیات داستانی معاصر پیشنهاد می کنیم.درباره بختیار علیبختیار علی، نویسنده عراقی، چهره ای جهانی در زمینه ادبیات است که بیش از پانزده سال به دلیل سانسور شدید، هیچ کدام از نوشته هایش چاپ نشدند. اما حالا کتاب های بسیاری در زمینه نقد سیاسی، اجتماعی، فلسفی و ادبی تالیف کرده است. بختیار علی متولد سلیمانیه عراق است و اکنون در آلمان زندگی می کند. بختیار علی تا به حال 10 رمان و 5 مجموعه شعر و 15 کتاب نقد سیاسی، اجتماعی و فلسفی منتشر کرده و جهانی ترین چهره ادبی کرد محسوب می شود. از میان آثار مشهور و شناخته شده بختیار علی می توان به آخرین انار دنیا، جمشیدخان عمویم ، که باد همیشه او را با خود می برد، غروب پروانه و مرگ تک فرزند دوم اشاره کرد.بخش هایی از کتاب دریاس و جسدها«ژنرال باید مرده باشد، در این که به او شلیک کرده اند و کشته شده، جای هیچ تردیدی نیست، نه دروغ است و نه داستان؛ کسی که کشته شده، خود ژنرال است. اما کی کتاب را برایت گذاشته؟ نمی دانم؛ نمی توانم چیزی بگویم.»«تا قبل از آمدن به این جا، شما را به عنوان مخالف سرسخت ژنرال می شناختم، از دشمنان حقیقی اش.»«بله، روزگاری دشمنش بودم، شبی که کتاب را آتش زدم، دوست شدیم. مثل دو دوست آتش بزرگی روشن کردیم و یکی یکی و بسته بسته، کتاب ها را در آن انداختیم. شب عجیبی بود، می خندیدیم و حرف می زدیم و کتاب می سوزاندیم.»