آسیب شناسی عرفان و تصوف260895

آسیب شناسی عرفان و تصوف
مؤلف: احمدحسین شریفی
رویکرد بشر عصر جدید به معنویت و عرفان فرصت مغتنمی را در اختیار گذارده است تا به عرضه عرفان و معنویت راستین اسلامی بپردازیم. در این راستا تراث علمی و عملی صوفیان و عارفان حقیقی می تواند بسیار راهگشا باشد. اسلام جایگاه والایی به عرفان و معنویت بخشیده است و عارفان مسلمان مباحث بسیار دقیق و عمیقی را مطرح کرده اند. در واقع تراث عرفانی اسلام، کم نظیر و بلکه بی نظیر است. عرفا از نظر علمی خدمات بسیاری به معارف اسلامی داشته اند. در عین حال، ضعف های بسیاری نیز در میان اندیشه ها و اعمال تعدادی از مدعیان عرفان وجود داشته است. این مسائل ایجاد می کند که به صورت دقیق و نقادانه به بررسی این تراث علمی و معنوی بپردازیم. در آثار علمی عرفا، به ویژه تا قرن یازدهم هجری، واژه «عرفان» کمتر از واژه «تصوف» به کار رفته است. عموم عارفان از واژه تصوف و صوفی استفاده کرده اند؛ هر چند ابن سینا در نمط نهم «اشارات» به طور کامل از واژه عرفان و عارف استفاده کرده و هرگز واژه تصوف را به کار نگرفته است.