آوای درد: مقتل امام حسین (ع) به روایت سیدبن طاوس44980

معرفی کتاب آوای دردآوای درد با ترجمه رضا قلی خان شقاقی سرابی، قدیمی ترین ترجمه ی فارسی به دست آمده از اللهوف علی قتلی الطفوف؛ مقتل امام حسین (ع) به روایت سیدبن طاووس است. درباره کتاب لهوف (آوای درد)دست یابی به مقتلی جامع و صحیح السند و معتبر برای جامعهٔ شیعهٔ ایران، دغدغه ای به جا بوده است و گویا تا پیش از این کتابی که اکنون در دست است، اللهوف سید بن طاوس به طور کامل، به فارسی ترجمه نشده بوده است. آن چه مسلم است این که این کتاب را قدیمی ترین و شاید نخستین ترجمهٔ فارسی از لهوف دانسته اند.کتاب لهوف که با نام اللُّهوف عَلی قَتَلی الطّفوف هم شناخته می شود، یکی از مورد اعتمادترین کتاب های مقتل در میان تمام آثار و مقاتل موجود است. از آنجایی که کتاب لهوف برای مسافرت ها و هنگام زیارت نوشته شده است، بسیار مختصر است. به همین خاطر، سلسله اسناد روایات حذف شده و تنها آخرین راوی یا کتاب مرجعی که روایت از آن نقل شده آمده است.کتاب لهوف در چند بخش تهیه و تنظیم شده است. مقدمه ی لهوف شامل مطالبی در عظمت واقعه عاشورا و مقام حسین بن علی و ارزش گریه و عزاداری بر او و انگیزه نگارش کتاب است. مسلک اول: پیرامون مسائل قبل از شروع واقعه عاشورا است، مسلک اول از ولادت حسین تا وقایع روز عاشورا را شامل می شود. مسلک دوم: شامل وقایع روز عاشورا تا کشته شدن امام حسین (ع) است. مسلک سوم: شامل وقایع بعد از کشته شدن حسین (ع) است که از فرستادن سر کشته شدگان به کوفه شروع شده و اسارت خاندان حسین (ع) را بیان کرده و با مراجعت اسرا به مدینه به اتمام می رسد. پس از آن نیز حالات سجاد را در گریه بر پدرش بیان نموده است.رضاقلی خان شقاقی تبریزی سرابی، شاعر و تاریخ نویس دورهٔ قاجار و از منشیان ناصرالدین شاه است. لهوف در سال 1۲3۹ شمسی، به خط نستعلیق نگاشته شده و سالیان بعد، در سال 1۲۶۹ شمسی، پسر رضاقلی، مهدی ممتحن الدوله برای ادای حقوق و خیرات پدر آن را به صورت سنگی در تبریز منتشر کرده است.در مقدمهٔ این کتاب، از فضل و دانش نویسنده، سخن به میان آمده و او را در ریاضی و جبر و هندسه و اخترشناسی سرآمد زمان خویش دانسته است. تسلط بر زبان فرانسه و انگلیسی از دیگر مفاخر نویسنده ذکر شده است. «بیان شیرین» و «لسان نمکین» از جمله صفت هایی است که نخستین ناشر کتاب، به نویسنده نسبت داده است و این کتاب را شاهدی گویا بر آن دانسته است.خواندن کتاب آوای درد را به چه کسانی پیشسنهاد می کنیماین اثر کسانی که به دنبال مقتل خوانی صحیح و معتبر از واقعه عاشورا و مقام حسین بن علی (ع) هستند، بهترین منبع است.بخشی از کتاب آوای دردراویان، قصّهٔ جناب سیدالشّهدا (ع) را با ولید بن عقبه و مروان این گونه تحریر و بیان نموده اند که: امام فردای آن روز، نصف شعبان المعظّم سال شصتم هجری، متوجه جانب مکّهٔ معظّمه گردید و بقیهٔ ماه شعبان را با ماه رمضان و شوال و ذیقعده در بیت الله الحرام به عبادت حضرت ربّ العزّه قیام و اقدام نمود.راوی گوید: در این اوقات عبدالله بن عباس با عبدالله زبیر به خدمت آن حضرت آمده، آن حضرت را به امساک و خودداری تکلیف کردند.آن جناب در جواب ایشان فرمودند: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ (ص) قَدْ أَمَرَنِی بِأَمْرٍ وَ أَنَا مَاضٍ فِیهِ.18پس ابن عبّاس از خدمت آن حضرت برگشت و پیوسته می گفت: «وا حسیناه». بعد از آن عبدالله عمر به خدمت آن سرور بیامده، آن برگزیدهٔ ایزد ذوالجلال را به صلح اهل ضلال تکلیف نمود و از جنگ و قتال ایشان تحذیر کرد.حضرت فرمود: یَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ مِنْ هَوَانِ الدُّنْیَا عَلَی اللَّهِ أَنَّ رَأْسَ یَحْیَی بْنِ زَکَرِیَّا أُهْدِیَ إِلَی بَغِیٍّ مِنْ بَغَایَا بَنِی إِسْرَائِیلَ أَ مَا تَعْلَمُ أَنَّ بَنِی إِسْرَائِیلَ کَانُوا یَقْتُلُونَ مَا بَیْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إِلَی طُلُوعِ الشَّمْسِ سَبْعِینَ نَبِیّاً ثُمَّ یَجْلِسُونَ فِی أَسْوَاقِهِمْ یَبِیعُونَ وَ یَشْتَرُونَ کَأَنْ لَمْ یَصْنَعُوا شَیْئاً فَلَمْ یُعَجِّلِ اللَّهُ عَلَیْهِمْ بَلْ أَمْهَلَهُمْ وَ أَخَذَهُمْ بَعْدَ ذَلِکَ أَخْذَ عَزِیزٍ ذِی انْتِقَامٍ اتَّقِ اللَّهَ یَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَ لَا تَدَعَنَّ نُصْرَتِی.