کتاب تاریخ فرهنگی عکاسی (هنر،ادبیات،فلسفه۲۳) ، (گلاسه)224121

توضیحات کتاب تاریخ فرهنگی عکاسی اثری است از مری وارنر مارین به ترجمه هادی آذری ازغندی و دیگران که توسط انتشارات حرفه نویسنده به چاپ رسیده است.تازه ترین و اساسی ترین کتاب در حوزه ی عکاسی که تاریخ فرهنگی عکاسی را به منظور درک تحولات چندبعدی رسانه، نمایش زمینه ی تاریخی- فرهنگی محیط کار و زندگی عکاسان، ترسیم وقایع سیاسی و اجتماعی موثر بر تحقق عکاسی و آشکار نمودن نمودهای عکاسی در جهانی ورای جهان غرب، مورد مطالعه قرار می دهد، به تشریح مفاهیم خاص عکاسی در هر دوره ی معین می پردازد و آثار برخی عکاسان تاثیرگذار را بررسی می کند.این کتاب پربار و خواندنی، سیر شکل گیری و تحول عکاسی و اثرات آن بر دریافت ما از جهان را همراه با انتخاب های آگاهانه و ارائه ی بیش از 400 عکس جذاب و دیدنی از عکاسانی نظیر جان هرشل، جان مک کاش، جان بیزلی گرین، جرج کروک شنک، رابینسون، انسل ادمز و… شرح می دهد.از نظر مردم چون اشعه ی ایکس درد نداشت پس بی خطر بود. حتی وقتی ادیسون در سال 1896، دستگاه فلوروسکوپ را اختراع کرد که دیگر به صفحه ی عکاسی نیاز نداشت، مردم هم چنان اشعه ی ایکس را شکلی از عکاسی می دانستند. درواقع، قبل از تخصصی شدن رادیولوژی، عکاسان گمان می کردند که اشعه ی ایکس شاخه ای از عکاسی است؛ تهیه ی «رادیوگراف» نیازی به دانش و آموزش طولانی مدت در پزشکی نداشت. الیزابت فلایشمن بعد از گذراندن یک دوره ی آموزشی یک ساله، نخستین کسی بود که در کالیفرنیا آزمایشگاه اشعه ی ایکس تاسیس کرد؛ او پیشگام تهیه نماهایی چندگانه از بدن یک بیمار بود.در نظر عموم، اشعه ی ایکس گاها با جادوگری و نیروهای مرموز طبیعت مرتبط دانسته می شد. اگر اشعه ی ایکس، این عنصر نامرئی و قدرتمند، می توانست از چیزهایی پنهان پرده بردارد، پس شاید قادر به انجام کارهای دیگری نیز باشد، ماننده زنده کردن مردگان. شاید عینک اشعه ی ایکس بتواند به مردم عادی این امکان را بدهد تا داخل ساختمان ها را از ورای دیوارها ببینند. عموما به این تکنیک جدید «بینایی جدید» اطلاق می شد. مردم فکر می کردند شاید اشعه های نامرئی دیگری نیز وجود داشته باشند که از طریق آن ها بتوان ارواح را دید یا آدم ها را نامرئی کرد یا به افکار انسان ها و بعد چهارم پی برد. ایده ی بعد چهارم که از ریاضیات و فلسفه ریشه می گرفت، نوید گسستی از تفکر سنتی را می داد. از نظر برخی افراد، عکس های اشعه ایکس گواهی بودند بر صحت عکس های ارواح یعنی تصاویری که ادعا می شد می توانند جلوه هایی از ارواح را ثبت کنند.