حرکت به سوی اقیانوس آبی : گام هایی مطمئن برای پشت سر گذاشتن رقابت و رسیدن به رشد جدید210891

والت ویتمن، شاعر و مقاله نویس آمریکایی، در شعر «ای من! ای زندگی!»، به امتحانها و رنجهایی اشاره میکند که تجربه انسانی را تعریف می کنند. او می پرسد: «ای من! ای زندگی! همه اینها برای چیست؟» پاسخ او را هیچ وقت فراموش نمی کنیم که می گوید همه ما، تک تک و باهم، در قطعه ای از نمایش بزرگی نقش داریم که همان زندگی است. شکی نیست که زندگی چالش ها و رنج های خود را دارد. اما این چالش ها ورای توانایی ما برای اثرگذاری نیست. از همان ابتدای خلقت، همه ما قادریم در قطعه نمایشی سهم داشته باشیم و با این کار حتی ذره ای بر مسیر زندگی، و شاید حتی بر زیبایی آن، اثر بگذاریم.
/قطعه تو چه خواهد بود؟ قطعه ما چه خواهد بود؟ ما هیچ وقت از پرسیدن این سؤال از خودمان دست برنداشتیم. می خواهیم پای چه چیزی بمانیم؟ به امید افزودن قطعه کوتاهی به نمایش بزرگ زندگی، می خواهیم تلاش هایمان را بر کدام نقطه اوج در داستانمان متمرکز کنیم تا بتواند به پیشرفت دنیایمان کمک کند؟
/دنیایی که ما در مقام پژوهشگران کسب و کار می خواهیم به پیشرفت آن کمک کنیم، دنیایی نبود که با رقابت و تقسیم بازارها یا جهان تعریف شود و سود یک نفر در آن به بهای زیان دیگران به دست آید. رقابت وجود دارد و داستان های برد و باخت فراوان است، اما نه توجه ما به اینها جلب می شود، نه بر این باوریم که دنیایمان همچنان ها نیازمند باشد. سازمان ها و افرادی مورد تحسین و الهام بخش ما بودند که برای
/گذاشتند؛ خلق مرزهای جدید فرصت، رشد و موقعیت های شغلی پا را از رقابت فراتر سازمان هایی که جایگاه در آنها ربطی به تقسیم کیک موجودی /
/طی به تقسیم کیک موجودی که غالبا کوچکتر می شود نداشت، بلکه موضوع خلق کیکی بزرگ تر در اقتصاد برای همه مطرح بودی ما از آن به نام اقیانوس های آبی یاد می کنیم. اقیانوس های آبی چندان به برهم زنندگی مربوط نیست و بیشتر درباره خلق غیربرهم زننده است که در آن لزومی ندارد سود فرد به بهای زبان دیگران به دست آید.
/اما چطور اشتیاق را به اقدام و نیت را به واقعیت تبدیل می کنید؟ | اما به نقشه راهی نیاز داریم که بتواند دیدگاهمان را تغییر دهد و تخیلمان را آزاد کند، نقشه ای که به ما امکان دهد فعلا باور به محدودیت های امروز را کنار بگذاریم تا بتوانیم احتمالات فردا را ببینیم و بیافرینیم. و برای این کار باید در خودمان و کارکنانمان اطمینان ایجاد کنیم زیرا گرچه همه ما لبریز از انرژی خلاق و انعطاف پذیری هستیم، بیشتر ما در درونمان به شکلی باورنکردنی حساس و آسیب پذیریم. بدون اطمینان برای اقدام، فرقی نمیکند که نقشه راه چقدر روشن باشد، چون درهرصورت عده معدودی جرئت قدم گذاشتن به مسیری جدید را پیدا میکنند. آرزوی ما این است که اثرگذار باشیم، هرچند درعین حال می ترسیم نتوانیم، اطمینان همان ویژگی جادویی ای است که به ما امکان می دهد پا را از تردیدهای خاموش درونمان که با ما در کشمکش اند فراتر بگذاریم؛ به ما امکان میدهد خودمان را باور داشته باشیم و به فرایند اعتماد کنیم و به این ترتیب راه احساسی روبه جلو را به ما نشان میدهد.
/کتابی که در دست دارید پاسخ ما به این چالش است. این کتاب بر پایه سفر پژوهشی حدودا ?? ساله ما به اقیانوس آبی نوشته شده است که در آن درباره سازمان های بزرگ و کوچک، انتفاعی، غیرانتفاعی و دولت هایی مطالعه کردیم که از رقابت در بازارهای شلوغ موجود که ما آنها را اقیانوس های سرخ می دانیم / فراتر رفتند تا به قله های جدیدی از اطمینان، خلق بازار و رشد دست یابند. ما از مطالعه آنهایی که در این تغییر موفق بودند و آنهایی که ناکام ماندند یاد گرفتیم برای آنکه هر فرایندی مؤثر باشد، باید به همان اندازه که خلاقیت موردنیاز افراد را آزاد می کند، تردیدهای ما را به رسمیت بشناسد و ما را به اطمینان برساند.
/در حرکت به سوی اقیانوس آبی، افراد و روح انسانی ما هم به اندازه ابزارهای خلق
/یه امتحانش را پس داده باشد اهمیت دارند تا شما، تیم و سازمانتان را به نحوی از اقیانوس سرخ به سوی اقیانوس آبی به حرکت درآورند که افراد این فرایندها را متعلق به خود بدانند و پیش ببرند تا به موفقیت برسند. این کتاب راهنمای گام به گامی ارائه می دهد که هرکسی می تواند آن را دنبال کند. و درباره اینکه چه چیزی مؤثر است و چه چیزی مؤثر نیست و چطور از دام های احتمالی در طول مسیر بپرهیزیم، درس هایی دارد که آنها را از میدان نبرد آموخته و در میدان عمل آزموده ایم.
/ما تصمیم خود را گرفته ایم که می خواهیم چه قطعه ای به این دنیا اضافه کنیم. با قاطعیت باور داریم که قادریم مرزهایی جدید و قطعه های خودمان را خلق کنیم. همان طورکه نلسون ماندلا زمانی می گفت، «همیشه، هر چیزی تا قبل از انجام شدن غیرممکن به نظر می رسد.» امیدواریم این کتاب به شما کمک کند تا شما هم تصمیم خود را بگیرید.
/
/
/فهرس