نیم کیلو باش ولی خودت باش!: اثری دلپذیر و الهام بخش، برای آنان که میخواهند به زبانی ساده به مفاهیمی بلند و عمیق دست یابند!40290

معرفی کتاب نیم کیلو باش ولی خودت باش!کتاب نیم کیلو باش ولی خودت باش! نوشته سعید گل محمدی است. این کتاب داستان های کوتاه و شگفت انگیز است. یکی از راه های موفقیت، پذیرفتن خود و داشتن اعتماد به نفس است. باید بدانیم که در درون هر یک از ما، گوهری منحصربه فرد نهفته و برای رسالتی خاص پا به عرصه زمین نهاده ایم و وظیفه اصلی مان، کشف و ظاهر ساختن این استعداد یکتای خدادادی است. این کتاب کمک می کند احساس خوبی به خودتان پیدا کنید.درباره کتاب نیم کیلو باش ولی خودت باش!داستان ها، افسانه ها، مثل ها و ضرب المثل ها همواره در طول تاریخ بشر از بزرگ ترین آموزگارهای انسان بوده اند. زمانی که انسان نوشتن و خواندن را نمی دانست با استفاده از داستان و افسانه چراغ راه خویش را به سوی آنچه می خواست به دست بیاورد، روشن می کرد و این گونه با ابزار تجربه به دست آمده توسط دیگران به رشد خود سرعت می بخشید این کتاب به شما کمک می کند رشد کنید.کتاب نیم کیلو باش، ولی خودت باش، سرمایه دانش و تجربه انسان ها را در قالب تمثیل، حکایت و داستان بیان کرده و به نوعی برای خواندن صرف نیستند؛ حکایت های درمانی است که نویسنده با چشمان تیزبین و نکته سنج خود آنها را جمع آوری نموده است، شاید بتوان گفت شکلی از حکایت های معناداری است که شما را به فکر می اندازد.خواندن کتاب نیم کیلو باش ولی خودت باش! را به چه کسانی پیشنهاد می کنیماین کتاب را به تمام علاقه مندان به یک زندگی شاد پیشنهاد می کنیمبخشی از کتاب نیم کیلو باش ولی خودت باش!در نزدیکی ده ملانصرالدین مکان مرتفعی بود که شبها باد می آمد و فوق العاده سرد می شد. دوستان ملانصرالدین گفتند: «ملا، اگر بتوانی یک شب تا صبح بدون آنکه از آتشی استفاده کنی در آن تپه بمانی، ما یک سور به تو می دهیم، وگرنه تو باید یک مهمانی مفصل به همه ما بدهی.»ملا قبول کرد. شب در آنجا رفت و تا صبح به خود پیچید و سرما را تحمل کرد و صبح که آمد، گفت: «من برنده شدم و باید به من سور دهید.»گفتند: «ملا، از هیچ آتشی استفاده نکردی؟» ملا گفت: «نه، فقط در یکی از دهات اطراف یک پنجره روشن بود و معلوم بود شمعی در آنجا روشن است.»دوستان گفتند: «همان آتش تو را گرم کرده و بنابراین شرط را باختی و باید مهمانی بدهی.»ملا قبول کرد و گفت: «فلان روز ناهار به منزل ما بیایید.»دوستان یکی یکی آمدند، اما نشانی از ناهار نبود. گفتند: «ملا، انگار ناهاری درکار نیست.»ملا گفت: «چرا ولی هنوز آماده نشده.»دو سه ساعت دیگر هم گذشت باز ناهار حاضر نبود. ملا گفت: «آب هنوز جوش نیامده که برنج را درونش بریزم.»دوستان به آشپزخانه رفتند ببینند چطور آب جوش نمی آید. دیدند ملا یک دیگ بزرگ به طاق آویزان کرده و دو متر پایین تر یک شمع کوچک زیر دیگ نهاده. گفتند: «ملا، این شمع کوچک نمی تواند از فاصله دو متری دیگ به این بزرگی را گرم کند.»ملا گفت: «چطور از فاصله چند کیلومتری می توانست مرا روی تپه گرم کند! شما بنشینید تا آب جوش بیاید و غذا آماده شود.»نکته: با همان متری که دیگران را اندازه گیری می کنید، اندازه گیری می شوید.در راههای سخت پایداری کنمردی چهار پسر داشت. آنها را به ترتیب به سراغ درخت گلابی ای فرستاد که در فاصله ای دور از خانه شان روییده بود. پسر اول در زمستان، دومی در بهار، سومی در تابستان و پسر چهارم در پاییز به کنار درخت رفتند. سپس پدر همه را فراخواند و از آنها خواست که براساس آنچه دیده بودند درخت را توصیف کنند.پسر اول گفت: «درخت زشتی بود، خمیده و در هم پیچیده.»پسر دوم گفت: «نه … درختی پوشیده از جوانه بود و پر از امید شکفتن.»پسر سوم گفت: «نه … درختی بود سرشار از شکوفه های زیبا و عطرآگین … وباشکوه ترین صحنه ای بود که تا به امروز دیده ام.»پسر چهارم گفت: «نه … درخت بالغی بود پربار از میوه ها. پر از زندگی وزایش!»