وداع با اسلحه143303

معرفی کتاب وداع با اسلحه کتاب وداع/با اسلحه که یکی از پرفروش ترین رمان های تاریخ/به حساب می آید، نوشته ی ارنست/همینگوی است. این کتاب به بهترین شکل درد نسل نویسنده را/در زمان جنگ جهانی اول به ما می گوید. وداع با اسلحه صرفا یک رمان جنگی نیست/بلکه داستانی عاشقانه را نیز برای ما تعریف می کند. درباره کتاب وداع با اسلحه در رمان/وداع با اسلحه داستان زندگی جوانی آمریکایی با نام فردریک هنری را می خوانیم/که در شمال ایتالیا به زندگی خودش مشغول است اما ناگهان جنگ جهانی اول شروع می شود/و او هم برای جنگ به ارتش کشورش می پیوندد و در آمبولانس مشغول به خدمت می شود./هنری در جنگ مجروح می شود و برای درمان به بیمارستانی در میلان فرستاده می شود. پس از آنکه این افسر مجروح می شود، داستان از جبهه/جنگ به بیمارستانی می رود که او در آنجا بستری است. در این شرایط، او عاشق دختری به نام کاترین می شود که بر جذابیت های کتاب افزوده است.. هنری باوجود اینکه از جنگ نفرت دارد اما مجدداً/به جنگ می رود. که در/بخش پزشکی و آمبولانس ها مشغول به خدمت است. اگرچه شخصیت های داستان و خود ماجرا/واقعیت ندارند، اما همگی بازتابی از تجربه های شخصی/نویسنده از حضور در جبهه جنگ است. این/کتاب یکی از برگزیده ترین رمان های مربوط به جنگ جهانی اول است که برپایه ی تجربه های/نویسنده نوشته شده است. شخصیت هنری جوان و اتفاقاتی که برایش می افتد بسیار به/شرایط ارنست همینگوی در جنگ جهانی/اول نزدیک است. مهم ترین چیزی که این رمان را با بقیه ی کتاب های همینگوی متمایز/می کند پایان آن است و نویسنده ادعا دارد، 36 پایانبندی متفاوت برای رمان وداع/با اسلحه در نظر گرفته بود که سرانجام، داستان به آنچه خواهیم خواند تبدیل شده/است. این کتاب به عنوان یک اثر به یاد ماندنی و شاهکاری بی بدیل ادبیات شناخته می شود. هم چنین این کتاب یکی از معروف ترین کتاب های/ارنست همینگوی است. تا امروز کتاب وداع با اسلحه چندین دفعه مورد/اقتباس کارگردانان قرار گرفته که معروف ترین آن در سال 1932 به کارگردانی فرانک/بورزیگی و با بازی «گری کوپر» و «هلن/هایز» ساخته شده است. این فیلم در آکادمی اسکار جایزه ی بهترین/تدوین و بهترین صداگذاری را دریافت کرد. در سال 1957 «جان هیوستن» و «چارلز ویدور»/اقتباس دیگری از این رمان همینگوی را با همین نام کارگردانی کردند. در این/فیلم «راک هادسن» و «جنیفر جونز» نقش آفرینی کردند. «ویتوریو دسیکا»، کارگردان/بزرگ ایتالیایی نامزد دریافت جایزه ی اسکار برای بازیگر نقش مکمل مرد شد. چرا باید کتاب وداع/با اسلحه را مطالعه کنیم؟ این کتاب یکی از/برترین کتاب های شناخته شده در تاریخ ادبیات است. با خواندن این شاهکار می توانیم/اطلاعات زیادی درمورد زندگی شخصی ارنست همینگوی نیز به دست آوریم. خواندن این کتاب را به چه کسی/پیشنهاد می کنیم؟ اگر به مطالعه ی داستان هایی/که تحت تأثیر رویداد تاریخی خاصی هستند علاقه دارید، قطعا از خواندن کتاب وداع با/اسلحه لذت خواهید برد. درباره ارنست همینگوی ارنست میلر همینگوی در سال 1۸۹۹ در روستای اوک پارک در ایالت ایلینوی به دنیا آمد. او از نویسندگان برجسته ی معاصر ایالات متحده آمریکا/و برنده ی جایزه نوبل ادبیات بود. پدر او پزشک و مادرش معلم/پیانو بود. او به شکلِ جدی نوشتن و روزنامه نگاری را از 1۸سالگی شروع کرد و سال بعدش،/برای رفتن به جنگ جهانی اول داوطلب شد. او به عنوان/راننده آمبولانس در جبهه ی ایتالیا مشغول به خدمت شد. او در جنگ به شدت از/ناحیه پا زخمی شد و مدتی نسبتا طولانی را در بیمارستان بستری بود. «کتاب وداع/با اسلحه» براساس تجربیات همان روزهاست. همینگوی به سبب مهارتش در شخصیت پردازی،/روایت رویدادها و برای اثر معروف، پیرمرد و دریا برنده جایزه نوبل در سال 1۹54 شد، هم چنین به او به خاطر/این تواناییش لقب پدر ادبیات مدرن داده اند. او از پایه گذاران یکی از انواع ادبی،/موسوم به «وقایع نگاری ادبی» است. جایزه قلم همینگوی، نام جایزه ی معتبر ادبی است که/سالانه به «نخستین کتاب یک داستان نویس» اهدا می شود. ارنست همینگوی برای یازده سال گربه ای به نام «عمو ویلی» داشت. او در نامه ای/خطاب به یکی از دوستانش، توضیح می دهد که گربه اش بر اثر تصادف با یک ماشین شکسته است./یک نفر به او پیشنهاد می کند که او کار حیوان را بسازد، نهایتاً او با تفنگش در/خانه اش به عمو ویلی شلیک می کند. ارنست همینگوی بعد از برگشت از آفریقا در/سال 1۹34،/به بروکلین رفت و برای خودش قایقی به اسم پیلار خرید. ارنست همینگوی در تاریخ ۲ ژوئیه 1۹۶1 میلادی با یکی از تفنگ های محبوبش، خودکشی کرد؛ خانواده اش در ابتدا ادعا/کردند که ارنست در حال تمیز کردن اسلحه بوده که تیری از آن به صورت تصادفی/دررفته و باعث مرگ او شده است اما بعد از پنج سال همسرش، ماری ولش، به خودکشی کردن/همینگوی اعتراف کرد. کتابخانه و موزه جان اف. کندی، در آوریل ۲01۲، با انتشار 15 نامه چاپ نشده ارنست/همینگوی، گوشه هایی دیگری از زندگی او را آشکارکرد. تکه هایی از کتاب/وداع با اسلحه آخرهای تابستان آن سال، ما در خانه ای در یک دهکده/زندگی می کردیم که در برابرش رودخانه، ریگ ها و پاره سنگ ها، زیر آفتاب، خشک و/سفید بود. آب زلال بود و نرم حرکت می کرد و در جاهایی که مجرا عمیق بود، رنگ آبی/داشت. نظامی ها از کنار رودخانه در جاده می گذشتند و گرد و خاکی که بلند می کردند/روی برگ های درختان می نشست. تنه درخت ها هم گرد و خاکی بود. آن سال برگ ها زود/شروع به ریختن کرد و ما می دیدیم که قشون در طول جاده حرکت می کرد و گرد و خاک/برمی خاست و برگ ها با وزش نسیم می ریخت و سربازها می رفتند و پشت سرشان جاده لخت/و سفید به جا می ماند و فقط برگ روی جاده به چشم می خورد… می فهمیدم مغزشان چگونه کار/می کند، اگر مغزی داشتند و اگر کار می کرد! همه آن ها مردان جوانی بودند و داشتند/کشورشان را نجات می دانند… از سرگرد به بالا، افسرانی را که از نفراتشان جدا شده/بودند، اعدام می کردند… زیر باران ایستاده بودیم و یک به یک ما را می بردند،/بازپرسی می کردند و گلوله می زدند. بازپرس ها دارای آن انصاف و عدالت و بی نظری/زیبای کسانی بودند که با مرگ سر و کار داشته باشند، بی آنکه خطرش آن ها را تهدید/کند. داشتند از یک سرهنگ تمام فوج جبهه، بازپرسی می کردند… و اکنون مدتی گذشته بود و من هیچ چیز مقدسی ندیده بودم و/چیزهایی که پرافتخار بودند افتخاری نداشتند و قربانیان مانند انبارهای خواربار/شیکاگو بودند که با موجودی گوشت کاری نمیکردند جز اینکه دفنش کنند…