کتاب مجموعه کتاب های سعادت33027

مجموعه کتاب های سعادت/نویسنده: رندی گیج /مترجم: سعید گل محمدی، نیلوفر مومن خانی، هاله عطری/سعادت شبیه پرنده است، وقتی به سراغ ما می آید که آشیانه اش را آماده سازیم!/محمدالمغرب میلیونری اهل قاهره و فردی جوانمرد و بخشنده بود؛ او تمام اموال خود را به جز یک خانه مسکونی به مردم بخشید و برای امرار معاش مجبور شد کارهای سخت و پرمشقت انجام دهد. شبی به علت خستگی زیر یک درخت انجیر به خواب رفت. در خواب دید فردی به او نزدیک شد و گفت: «سعادت تو در اصفهان است و باید آنجا در جستجوی سعادت باشی.»/بامداد روز بعد از خواب بیدار شد و سفر طولانی خود را آغاز کرد. وی از بیابان ها، دریا و رودخانه ها عبور کرد، با راهزن ها و حیوانات وحشی مواجه شد و سرانجام وارد اصفهان شد./محمدالمغرب در یک مسجد اقامت گزید که کنارش یک ساختمان مسکونی قرار داشت. از قضا نیمه شب راهزنان از راه مسجد داخل ساختمان مسکونی شدند. با صدای آنان صاحب خانه از خواب بیدار شد و کمک طلبید. همسایگانش نیز از موضوع آگاه شدند. نگهبانان به سرعت به محل آمدند؛ اما راهزنان از راه بام خانه فرار کرده بودند. رئیس نگهبانان گمان کرد شاید راهزن ها در مسجد پنهان شده باشند، ازاین رو به سربازان دستور داد مسجد را محاصره و جستجو کنند و درنهایت مسافر قاهره را دستگیر کردند. مرد بدبخت بسیار شلاق خورد و به سبب ضربات شدید شلاق بیهوش شد و دو روز بعد به هوش آمد. رئیس نگهبانان در بازجویی از او پرسید: «تو که هستی و از کجا آمده ای؟»/مغرب پاسخ داد: «محمدالمغرب هستم و از شهر معروف قاهره آمده ام.»/بازپرس پرسید: «برای چه به اینجا آمده ای؟»/مغرب گفت: «کسی در خواب به من گفت به اصفهان برو که سعادت تو در آنجاست. پس از ورود به این شهر متوجه شدم سعادت من فقط بازداشت و ضرب و جرح از سوی تو بوده است!»/بازپرس خندید و گفت: «چه آدم زودباور و نادانی هستی! من سه بار در خواب دیدم که در قاهره خانه ای دارم و پشت خانه یک درخت انجیر است و بعد از درخت چشمه ای وجود دارد و در زیر چشمه، گنجی مدفون است؛ اما خواب را باور نکردم. تو چقدر ساده لوح هستی که برای یافتن سعادت به اینجا آمده ای و بازحمت زیاد وارد شهر ما شدی! اما دیگر نمی توانی در اصفهان بمانی. چند سکه بردار و به خانه ات برگرد.»/مغرب پول را برداشت و به قاهره برگشت. او از زیر چشمه باغ خود، همان مکانی که بازپرس در خواب دیده بود، گنجی یافت و پاداش خوبی ها و نیکی های خود را به این شکل از خداوند دریافت کرد./اگر صد سال سالک چون فلک گرد جهان گردد/نگردد تا به گرد خود، نمی گردد جهان دیده