کتاب نجات ارداس ۵ – (خیانت بزرگ)34132

معرفی کتاب نجات ارداس؛ جلد پنجمخیانت بزرگ جلد پنجم از مجموعه پرطرفدار نجات ارداس، نوشته توئی تی سادرلند است. مجموعه نجات ارداس را انتشارات پرتقال منتشر کرده است، این انتشارات با هدف نشر بهترین و با کیفیت ترین کتاب ها برای کودکان و نوجوانان تاسیس شده است. پرتقال بخشی از انتشارات بزرگ خیلی سبز است.درباره مجموعه نجات ارداسدر دنیایی که ارداس در آن زندگی می کند همه آدم ها یک حیوان درون دارند که همیشه در کنارشان زندگی می کند. «کانر»، «میلین»، «رولان» و «ابک» چهار نوجوان این داستان هستند که هرکدام از یک سرزمین آمده اند. آنها باید با کمک حیوان درون خود ارداس را از نابودی نجات دهند.در این مجموعه دنیایی از جنگ و ماجراجویی انتظارتان را می کشد. چهار نوچوان این مجموعه قرار است با نیروهای پلید و شیطانی بجنگند.در هر جلد از ماجراهای این مجموعه چند اتفاق هیجان انگیز می افتد و این چهار نوجوان ماجراجو هر بار توی یک دردسر تازه می افتند. در هر قسمت، بچه ها درگیر چند موضوع می شوند و بارها به چالش کشیده می شوند. در این مجموعه داستان فانتزی مفاهیمی مانند روابط بین انسان و حیوان و نیازهای مشرتک آنها مطرح می شود و به ما یادآوری می کند که باید از حیوانات مراقبت کنیم.خواندن مجموعه نجات ارداس را به چه کسانی پیشنهاد می کنیمنوجوانان بالای دوازده سال مخاطبان این کتاب اند. بخشی از کتاب خیانت بزرگمردم اِستتریول آن را به نام صخرهٔ غُرّان می شناختند. البته هیچ کس از جای دقیق صخره اطلاعی نداشت؛ آن ها فقط می دانستند که در دشتی سوخته و بی آب وعلف قرار دارد.صدای صخرهٔ غُرّان، زمین های اطراف را تا فرسنگ ها دورتر می لرزاند.همهٔ مردم اِستتریول نام موجود اهریمنی و پلیدی را که آنجا زندانی بود، می دانستند.و همین طور می دانستند که اگر جان خود را دوست دارند، هیچ وقت نباید حتی نزدیک صخرهٔ غُرّان شوند.به همین دلیل، هیچ کس به سراغ کُوو نمی رفت. کُوو گوریلی بود که صدها سال پیش او را در آن صخره زندانی کرده بودند؛ و حتی اگر هم کسی می خواست، نمی توانست به راحتی او را ببیند. صخرهٔ غُرّان جایی دورافتاده در صحرای اِستتریول بود که با اولین نشانه های آب و آبادانی، چندین روز فاصله داشت. دورتادور صخره چنان صاف و صیقلی بود که نمی شد از آن بالا رفت و اگر کسی از روی آن لیز می خورد، لبه های تیز صخره که مثل شمشیری تیز و بُرنده بود، او را تکه تکه می کرد.نوک صخره بر اثر حرارت خورشید چنان داغ و سوزان می شد که دمای آن گاهی تا دویست درجه هم می رسید! درواقع آن قدر داغ می شد که هیچ کس قادر به اندازه گیری دقیق آن نبود؛ آن قدر سوزان بود که دست وپای هر انسان یا حیوانی را که می خواست به آنجا قدم بگذارد، بلافاصله و شدیداً می سوزاند.نوک صخره قفسی قرار داشت که با انبوهی از شاخه های متراکم، غیر قابل نفوذ و به سختیِ الماس ساخته شده بود. قفس از دور برق می زد و نور سفید و خیره کننده ای از آن منعکس می شد؛ مخصوصاً از قسمت های تیز و صیقلی آن؛ قسمت هایی مثل شاخ های بسیار بزرگ و ناواضحی که قرن ها پیش یک اَبَرجانور به نام تِلان، آن ها را آنجا قرار داده بود.در آسمانِ بالای قفس، عقابی به نام هالوییر، مدام در حال پرواز بود و با چشم های تیزبین خود لحظه به لحظه کُوو را زیر نظر داشت.بنابراین سال های سال می شد که پای هیچ کس به صخرهٔ غُرّان نرسیده بود.غُرشی از روی صخره به گوش رسید: «اول پوستِشون رو می کَنَم!»صدا بلندتر شد و مثل رعدوبرقی از دوردست به گوش رسید. «جمجمه هاشون رو توی مُشتم لِه می کنم؛ استخوان هاشون رو توی شِنِل های سبزشون می پیچم؛ خونه هاشون رو آتیش می زنم و قلعه هاشون رو زیر پاهام خُرد می کنم!»چشم های وحشی یک گوریل غول پیکرِ پشت نقره ای از شکاف درون قفس درخشید. موهای ضخیم و سیاهش در گرمای آنجا روی تنش سنگینی می کرد. نمی توانست توی قفس راه برود و تحرکی داشته باشد؛ بنابراین قرن ها بود آنجا منتظر نشسته بود و از چشم هایش خشم می بارید. از زمان زندانی شدن او، پادشاهان و امپراطوری های زیادی سرِ کار آمده و سقوط کرده بودند؛ اما او همچنان منتظر بود…و هر روز و هر لحظه، فقط رؤیای انتقام را در سر می پروراند.