کتاب پری دریایی – قصه ها عوض می شوند (۳)40451

معرفی کتاب قصه ها عوض می شوند؛ پری دریاییکتاب قصه ها عوض می شوند؛ پری دریایی یکی از کتاب های مجموعه قصه ها عوض می شوند نوشته سارا ملانسکی است که با ترجمه سارا فرازی در انتشارات پرتقال به چاپ رسیده است.درباره مجموعه قصه ها عوض می شوندمجموعه قصه ها عوض می شوند داستان یک خواهر و برادر است که یک آینه جادویی دارند. پری ای که در آینه زندگی می کند هربار آنها را به درون یک قصه قدیمی می فرستد. هربار هم بچه ها قصه را تغییر می دهد.پری توی آینه این بار برای آن ها قصه پری دریایی را آماده کرده است و بچه ها قرار است این بار پا به دنیای این قصه بگذارند و آن را زندگی کنند.خواندن مجموعه قصه ها عوض می شوند را به چه کسانی پیشنهاد می کنیماین کتاب را به تمام کودکان علاقه مند به داستان پیشنهاد می کنیم.بخشی از کتاب قصه ها عوض می شوند؛ پری دریاییداریم از راهی که به ساختمان سنگی می رسد، بالا می رویم که می بینیم سه تا دختر نوجوان به طرفمان می آیند. همین که ما را می بینند، شروع به جیغ وویغ می کنند. اولش فکر می کنم دارند لباس های ما را که شبیه زندانی هاست، مسخره می کنند. ولی بعد می فهمم جیغ ودادشان به خاطر دیدن شاهزاده است. یکی از دخترها جیغ می زند: «وای خدای من!»یکی دیگر که انگار دارد غش می کند، می گوید: «خودشه! خود خودشه!»فقط من و جونا نیستیم که لباس های یک شکل پوشیده ایم، همهٔ این دخترها هم پیراهن های یقه دار سفید، دامن های زرد، جوراب های بلند سفید و کفش های چرمی زرد پوشیده اند. یونیفورم؟ شاید این ساختمان واقعاً یک مدرسه است.یکی دیگر از دخترها می گوید: «شاهزاده مورتیمر! همه دارن دنبال شما می گردن. من… من… خیلی خوشحالم که شما حالتون خوبه.»دختر آدامس بادکنکی می جود و موهای خیلی فرفری قهوه ای دارد. هر کدام از فرهایش مثل یک فنر است. کاش موهای من هم این شکلی بود و کاش آدامس داشتم؛ مخصوصاً که خمیردندانم با بقیهٔ وسایل چمدان، غرق شده. شاهزاده می گوید: «من خوبم. فقط باید به قصر برگردم.»دختر موفرفری می گوید: «بذارین برم کمک بیارم.»و همان مسیر را برمی گردد و به طرف ساختمان می رود. بقیهٔ دخترها هنوز به شاهزاده زل زده اند. چند دقیقه بعد، آن دختر با یک مشت آدم بزرگ که ظاهراً آدم های مهمی هستند، برمی گردد و بعدش همه مان به طرف قصر شاهزاده مورتیمر می رویم. سوار یک کالسکه می شویم و حدود یک ساعت در ساحل زیبا می گردیم. توی ساحل یک عالمه ویلاهای قشنگ است. موج های دریا به شن های سفید می خورند، آب مثل جواهر می درخشد، آسمان آبی روشن است و برگ های سبز درختان تکان می خورند؛ مثل عکسی که بابا و مامان در سفر دهمین سالگرد ازدواجشان به سنت توماس در کارائیب گرفته اند.