کتاب کنسرت طبل های غمگین212774

معرفی کتاب کنسرت طبل های غمگینکتاب کنسرت طبل های غمگین نوشته جردن ساننبلیک و ترجمه مینا شهری است. کتاب کنسرت طبل های غمگین را انتشارات پرتقال منتشر کرده است، این انتشارات با هدف نشر بهترین و با کیفیت ترین کتاب ها برای کودکان و نوجوانان تاسیس شده است. پرتقال بخشی از انتشارات بزرگ خیلی سبز است.درباره کتاب کنسرت طبل های غمگیناستیون پسری با یک زندگی کاملا عادی است. او در یک گروه جاز درام می نوازد؛ اما برادر کوچکتر استیون، جفری مدام برایش درد سر درست می کند تا این که مریض می شود و دنیای استیون به هم می ریزد. استیون باید با مریضی برادرش کنار بیاید. خانواده اش هم سعی خود را می کنند که همه را کنار هم نگه دارند و مراقب همه چیز درباره استیون هم باشند؛ تکالیف و کارهای مدرسه اش، گروه موسیقی اش و کیک خطرنک! لابد می خواهید بدانید که این کیک خطرناک چیست؟ کتاب را بخوانید تا ماجرای این کیک خطرناک را برایتان تعریف کند.خواندن کتاب کنسرت طبل های غمگین را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم نوجوانان بالای 14 سال مخاطبان این کتاب اند. درباره جردن ساننبلیک جردن ساننبلیک در مدارس شگفت انگیز نیویورک سیتی تحصیل کرد. سپس وارد یکی از دانشگاه های رده بالا شد و با سخت کوشی فراوان به تحصیل و مطالعه پرداخت. اگرچه، به دلیل دقت و برنامه ریزی اش در انتخاب دروس، در سال 1۹۹1 با یک مدرک باارزش فارغ التحصیل شد، اما برای حضور و اشتغال در دنیای واقعی، هیچ مهارتی نداشت.به لطف طرح تدریس برای آمریکا آقای ساننبلیک توانست جایگاه خودش را در دنیای بزرگسالان پیدا کند و شگفتی، لذت، حقیقت و زیبایی ادبیات را به نوجوانان آموزش بدهد. دانشجویانی که تازه فارغ التحصیل شده اند، با شرکت در طرح آموزشی برای معلم های تازه کار، آموزش می بینند، سپس در مدارس حومهٔ شهر که کمبود معلم دارند، استخدام می شوند.ساننبلیک همیشه دلش می خواست نویسنده هم بشود. برای همین در سال ۲003، روزی نوشتن کتاب کنسرت طبل های غمگین را آغاز کرد. او برای نوشتن این کتاب، از جنبه های مختلف زندگی واقعی خودش الهام گرفته بود. برای مثال، استیون، شخصیت اصلی کتاب، نمادی از شخصیت خود نویسنده است. ساننبلیک واقعاً یک دارمر است، وقتی کلاس هشتم بوده، واقعاً سالی عجیب و باورنکردنی را گذرانده است. بخش های دیگر کتاب نیز انعکاس نظریه های بنیادین خود نویسنده است. برای مثال این دیدگاه که دنیا سخت گیر و جدی است، پس بهتر است تا می توانیم بخندیم و مهربان باشیم.انتشارات اسکولاستیک در سال ۲005 کتاب کنسرت طبل های غمگین را منتشر کرد. کتابی که تحسین همگان را برانگیخت و در فهرست بهترین کتاب های سال ۲005 و همچنین ده کتاب برتر انجمن کتابخانه های آمریکایی در ردهٔ سنی نوجوانان قرار گرفت.در اکتبر سال ۲00۶، انتشارات اسکولاستیک دومین کتاب آقای ساننبلیک در ردهٔ سنی جوانان را منتشر خواهد کرد. نام این کتاب یادداشت های رانندهٔ نیمه شب است و دربارهٔ نوجوانی است که با حال خراب رانندگی کرده و با مجسمهٔ کوتولهٔ توی حیاط همسایه برخورد کرده، پدر و مادرش از هم جدا شده اند، با پیرمرد منحصر به فردی آشنا شده و یکی از صمیمی ترین دوستانش سرگرمی های خطرناکی دارد. آقای ساننبلیک در شهر بتلهم ایالت پنسیلوانیا زندگی می کند، در کنار همسری که بسیار حامی او است و فرزندانی دوست داشتنی تر از حد تصورش و کلی درام و گیتار توی زیرزمین خانه اش. بخشی از کتاب کنسرت طبل های غمگینروز دوشنبه، وقتی منتظر اتوبوس بودم، متوجه واقعیت ترسناکی شدم: مردم می خواستند بپرسند که چرا مامانم جمعه شب از وسط مراسم، من را کشیده بیرون. وقتی اتوبوس توی ایستگاه نگه داشت، این حقیقت را پذیرفته بودم که تا سوار بشوم، همهٔ چشم ها فوراً می چرخند سمت جلوی اتوبوس و دوخته می شوند به من. البته این زل زدن بی رحمانه، اقتضای حس کنجکاوی فراوان در سنین نوجوانی است. بااین حال، هیچ کس حتی سرش را هم به سمتم برنگرداند. رنه آلبرت درست قبل از من دوید و سوار شد و خب اگر پشت سر رنه آلبرت راه بروی، کسی به تو چندان توجهی نمی کند. حتی اگر یک میکی موس قدبلند دومتری هم خودش را بین ما جا می داد، همه فقط مدل جدید موهای رنه آلبرت را می دیدند، یا دستبند بزرگ دلربایی که بیف بعد از مراسم به او هدیه داده بود.به خاطر همین مشکلی برای من پیش نیامد. تنهایی نشستم روی یک صندلی و کله ام را یک جورهایی فرو کردم توی سوئیشرتم. حالت دفاعی بی معنی و احمقانه ای بود، درست مثل زمانی که یک لاک پشت، وقتی قطار با سرعت می آید سمتش، می رود توی لاکش. آنت برای من حکم همان قطار را داشت. آمد پیشم و هیچ توجهی به این نداشت که دارم سعی می کنم بروم زیر صندلی و توی قسمت نگهداری چمدان ها پنهان شوم.«سلام استیون! چطوری؟ کل آخر هفته نگرانت بودم. توی خونه تون همه چی روبه راهه؟ مامانم گفت پریروز دیده کلی بادکنک که روشون نوشته «با آرزوی بهبودی» بسته شده بوده به صندوق پستی تون. نکنه افتادی توی دردسری چیزی؟ مامان وبابات فهمیده ان هفتهٔ پیش کلاس ریاضی رو پیچوندی؟ اگه این طوره خیلی متأسفم. تقصیر من بود. اگه بخوای بهشون می گم. این…»«آنت! اصلاً ماجرا مربوط به تو نیست. یه موضوع خانوادگیه. من خوبم. من خوبم.»«پس عصبانی نیستی؟ واسه اون ماجرای…»«گفتم خوبم.»«باشه. فقط سؤال کردم. جدیداً خیلی عوض شدی.»«من جدیداً عوض نشدم.»«چرا، شدی. دیگه اصلاً تکالیفت رو انجام نمی دی. کل روز حواست پرته، مگه اینکه توی گروه موسیقی باشی. نصف وقت هایی که سعی می کنم باهات حرف بزنم هم سرم داد می کشی.»«این جوریه؟ پس اگه این قدر عوض شدم، چرا هیچ کس دیگه چیزی متوجه نشده؟»«خب، فکر کنم…»«جدی می گم آنت! چیزی نشده. همه چی عادیه. من فقط… از مدرسه خسته شده ام، همین. مامانم هم اومد دنبالم چون باید می رفتیم جایی.» باید از من تقدیر شود که در این مورد به او دروغ نگفتم.«خیلی خب استیون! هرجور راحتی.»