کتاب اوسنه ی گوهرشاد: رمانک فانتزی180667

معرفی کتاب اوسنه ی گوهرشادکتاب اوسنه ی گوهرشاد، نوشته سعید تشکری، رمانی فانتزی و پست مدرن است که واقعه ی تاریخی مسجد گوهرشاد را روایت می کند.درباره ی کتاب اوسنه ی گوهرشادمسجد گوهرشاد که به دستور گوهرشاد بیگم، در دوران تیموریان ساخته شد، در قرن معاصر شاهد یک اعتراض خونبار بود. در در تیر ماه سال 1314، مسجد جامع گوهرشاد شاهد کشتار وحشیانه مردمی بود که در اعتراض به دستور پذیرش کلاه شاپو تجمع کرده بودند. در آن زمان فتح الله پاکروان استاندار خراسان بود. او معتقد بود که حکومت باید در برابر مقاومت مردم در پذیرش کلاه شاپو _ که کلاهی فرنگی و بیگانه به شمار می رفت_ با به کارگیری زور، ایشان را به این جایگزینی و دگرگونی وادارد.سعید تشکری در کتاب اوسنه ی گوهرشاد با روایت های مختلف و متفاوت این واقعه تاریخی را به تصویر می کشد. او ابتدا سفری در دل تاریخ انجام می دهد و گوهرشاد بیگم را به سال 1314 دعوت می کند. بخش دیگر کتاب اوسنه ی گوهرشاد روایتی از زندگی فتح الله پاکروان است و این برخورد تاریخی میان این دو، به جذابیت کتاب اضافه کرده است. سعید تشکری در همان صفحات آغازین کتاب اوسنه ی گوهرشاد، با مخاطبان وارد گفتگو می شود و داستان را جذاب و متفاوت می کند. کتاب اوسنه ی گوهرشاد را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم اگر از مطالعه داستان های تاریخی لذت می برید، کتاب اوسنه ی گوهرشاد یک انتخاب عالی برای شما است.درباره ی سعید تشکریسعید تشکری درسال 134۲ متولد شد. او نویسنده، کارگردان و رمان نویس ایرانی است. تشکری فارغ التحصیل ادبیات نمایشی، عضو کانون ملی منتقدان تئاتر، عضو بین المللی کانون جهانی تئاتر، مدرس ادبیات نمایشی و داستان نویسی و رمان نویس است که چاپ مقالات در مطبوعات در حوزه ی ادبیات و هنر را نیز در کانامه ی خود دارد. چاپ آثار در حوزه ی رمان، ادبیات نمایشی و ساخت فیلم و نگارش سریال های تلویزیونی نگارش نمایشنامه های رادیویی در اداره کل نمایش رادیو از فعالیت های دیگر او در زمینه ادبیات و تئاتر و سینما است.بخشی از کتاب اوسنه ی گوهرشاداز وقتی شنیدی تلگرافی فوری برایت رسیده و به دفتر کارت رفتی و تلگراف را خواندی و برگشتی، ساعتی گذشته و تو دوباره اینجایی. عطر او را همیشه از میان آن همه دود سیگارهای برگ و عطرهای فرانسوی زنان دیگر و بوی الکل و شراب می توانی حس کنی. همان عطر روز اول که تو را کنار ساحلی در استانبول جذب خودش کرد.حالا اینجایی. در پاریس. در مولن روژ که به اصرار برای او باز کردی. نمی دانی دل کندن از اینجا و پاریس همان قدر که برای تو سخت است، برای او هم سخت خواهد بود؟ اما چاره ای نیست. اصلا دست خودت نیست. تو یک دیپلماتی و هر کجا دولت متبوعت بخواهد باید انجام وظیفه کنی.خوشحالی که پدر او، حسن خان، زمانی سفیر ایران در دولت عثمانی بوده، پس یقینا او خوب می فهمد که کار سیاست و صاحب منصبی دولتی بودن یعنی چه. هر چند پدرش را در سه سالگی از دست داده باشد.از دور او را می بینی. پشت میز دونفرهٔ همیشگی که مشرف به همهٔ کافه است و می تواند همه چیز را زیر نظر بگیرد و ببیند، نشسته است. درست نزدیک میز بار اصلی.صدایش می زنی./ خانم پاکروان!اما او مثل همیشه غرق در افکار خودش و مشغول خواندن کتابی است. این دنیایی بود که دوست داشت در یک کافهٔ کوچک بسازد و تو همه چیز را برایش مهیا ساختی تا به خواسته اش برسد.دوباره صدا می زنی./ مادام پاکروان!صدایت را میان هیاهوی مولن روژ می شنود. نگاهش را از کتاب می گیرد و تو را نزدیک در ورودی کافه می بیند. همان لبخند که تو را مجذوب خودش کرد بر لبانش نقش می بندد. کتاب را می بندد و آن را روی میز و مقابلش می گذارد. جام شراب را برمی دارد و کمی بالا می آورد و به تو اشاره می کند. دست دیگرش را کمی بالا می آورد و برایت دست تکان می دهد.این به معنای دعوت برای نشستن کنار اوست.مثل همیشه دعوتش را می پذیری و به اشارهٔ او نزدیکش می شوی.دست او را به نشانهٔ ادب می بوسی و کمی سر خم می کنی./ خانم پاکروان!