سببیت و قتل در نظام کیفری ایالات متحده آمریکا33391

در جرایمی که بنا به تعریفشان، صرف رفتار، کافی به مقصود نیست بلکه نتیجه خاص ناشی از آن رفتار نیز ضروری است، رفتار متهم باید سبب «قانونی» یا « مستقیم» آن نتیجه باشد. در گام نخست، باید مشخص گردد که رفتار متهم سبب واقعی نتیجه بوده و این معمولا (نه همیشه) به معنای آن است که به جز به دلیل این رفتار، نتیجه محقق نمی گردید. علاوه بر آن حتی زمانی که سبب واقعی به اثبات می رسد، باید احراز گردد که میان نتیجه منظور (در جرایم عمدی) با نتیجه ای که عملاً محقق شده، تفاوت آن چنان فاحش نیست که مسئول شناختن متهم در قبال نتیجه حاصله، غیرمنصفانه باشد. بنابراین قتل عمدی از نوع همراه با قصد قتل مستلزم آن است که متهم در وقوع مرگ، قاصد باشد. همچنین بعضی از جرایم ممکن است با بی پروایی در وقوع نتیجه لازم، محقق گردند. به عنوان مثال قتل غیرعمدی و ضرب و جرح قابل تحقق اند و نوعی از قتل عمدی وجود دارد که در آن بی پروایی از درجه بسیار بالا سبب مرگ می شود و قتل عمدی محسوب می گردد. بنابراین سببیت در مورد جرایمی است که لازمه تحقق آن ها، عمد بی پروایی یا بی مبالاتی متهم و منتهی شدن آن به نتیجه معینی است.