کتاب شکل دیزاین197792

معرفی کتاب شکل دیزاینکتاب الکترونیکی «شکل دیزاین» نوشتهٔ فرانک کیمرو با ترجمهٔ راضیه خشنود در نشر مشکی چاپ شده است. نشانهٔ دیزاین خوب چیست؟ حرکت می ِ کند. داستان ِ یک دیزاین موفق با حرکت سازنده اش در حین ساخت آغاز میشود، این حرکت با انتشار اثر بالا میگیرد و اثر را به این طرف و آن طرف میبرد. بعد در احساساتی که هنگام تماشا، استفاده و مشارکت، در مخاطب به وجود میآورد ادامه مییابد. وقتی مخاطب این حرکت را به دیگری منتقل میکند بیشتر میشود. دیزاین در حالی که از این دست به آن دست، از این زمینه به آن زمینه حرکت میکند ارزش بیشتری پیدا میکند. اگر کل این حرکت هماهنگ باشد، اثر جان میگیرد و به تجربهٔ مشترکی تبدیل میشود که زندگی را بهبود میدهد و جهان را یک قدم به ظرفیت کاملش نزدیکتر میکند.درباره کتاب شکل دیزایندیزاین، تجسم آینده و حرکت هوشمندانه و زیرکانه به سوی آن است. دیزاین راهی است برای برداشتن فاصلهٔ میان وضعیت موجود و وضعیت مطلوب. ِ دوم اینکه دیزاین عمل ساختن چیزی برای دیگران است. ما در این جاده همگی با هم هستیم. این دو ویژگی رابطهٔ ما با جهان و پیوندمان با یکدیگر را ضروری میسازند. این دو مبانی دیزاین هستند، پس کار ما باید حول این دو حقیقت بچرخد. دیزاین طرز تفکر و شیوهٔ حرکت ما برای بهبود زندگی است. چیزی که در دسترس همگان است. ما به آهنگمان گوش میکنیم، چگونگی حرکت چیزها را تماشا میکنیم، تمهیدات را تصور میکنیم و دست به کار میشویم. ما با هم عقبعقب به سوی آینده میرقصیم، تأثیر میپذیریم و تأثیر میگذاریم، شکل میگیریم و شکل می دهیم. این رقص ِ ابدیت و شکل دیزاین است. امیدوارم سر راه شما را در حال آواز خواندن ببینم.کتاب شکل دیزاین را به چه کسانی پیشنهاد می کنیماین کتاب به علاقه مندان به طراحی پیشنهاد می شود.بخشی از کتاب شکل دیزاینانتظار نداری صدای غوغای شهر را از برگ درختان بشنوی، با این همه صدای برگها بود. چشم چرخاندم و مر غ مقلدی دیدم که زل زده بود به من. هر دو از آشیانهٔ خود دیگری را برانداز میکردیم. چاق وچله بود، با پرهای سفید و قهوهای و چشمهای مشکی که دودو میزد. گردن نامعلومش سرش را از بدنش جدا میکرد، من را یاد وضعیت اسفبار خودم می انداخت که نتیجهٔ بد نشستن بود. وقتی به عقب تکیه داد تا قیل وقالش را شروع کند، برگها خش خش کردند. میوه های کاج افتادند روی زمین و در شیب پیاده رو غلت زدند و سرآخر لای بلوکهای سیمانی گیر ِ کردند و مثل سربازهای کوچک نوک تیز صف بستند. بعد، یک وقفهٔ پرتعلیق. هر دو نفسمان را حبس کردیم. درنهایت صدای او: هو هوهو، ویژژژ ، وووپ! این آواز پرنده نبود، صدای دزدگیر ماشین بود. پرنده ترکیبی از صداها را ماهرانه تقلید میکرد و گاهی مکث میکرد تا با ضرباهنگ آشنای دزدگیرها، که گاهی به گوش میرسید، هماهنگ باشد. مر غهای مقلد، که از اسمشان هم پیداست، در ِ سرقت آواز سایر پرندگان شهرت دارند. تقلید دوست پردار من بسیار ماهرانه بود، هرچند منبع بدی را برای تقلید انتخاب کرده بود. آن پرنده معنای صداهایی را که تقلید میکرد نمیفهمید. خوب یادم هست که به خودم گفتم پرنده باید آواز بخواند، ولی نه اینطوری. در آن لحظه با آواز پرنده شعلهٔ کم جانی از بصیرت در درونم روشن شد: تلاشهایش، از جهاتی مثل تلاشهای من، بی ثمر بودند. ما به جای خواندن آواز خودمان، کورکورانه تقلید میکردیم.