کتاب مبانی جامعه شناسی هنر100752

جامعه شناسی هنر، دانشی “دوزیستی” متشکل از دو رکن هنر و جامعه شناسی است. هنر، واژه ای با بار ارزشی، از زمره علوم انسانی است که سرشتی کیفیت گرا دارد. زیبا شناسان و فیلسوفان هنر کوشیده اند هنر را از زوایای سه گانه هنر، هنرمند و مخاطب بنگرند و با تعاریفی عمدتاً ذات شناسانه، پرسش کلی درباره چیستی هنر را پاسخ گویند. جامعه شناسی نیز عملی کمیت گرا است که به مطالعه اجتماع و نظام های انسانی، روابط افراد با یک دیگر و با جامعه، و نهادها و ساختارهای اجتماعی می پردازد، و نیز به موضوع ارتباطات انسانی و چگونگی انتقال و خلق معنی در بستر اجتماع، توجهی جدی دارد. جنبه اخیر، در جامعه شناسی هنر حائز اهمیت محوری است. قیاس رویکرد علوم انسانی و علوم اجتماعی به هنر که فصل مهمی از این کتاب است، بازگشاینده دریچه وسیعی به روی بحث های جاری مطالعات فرهنگی و پژوهش های هنری است که چالش گفتمانی زیباشناسی و جامعه شناسی هنر در سرلوحه آن قرار دارد. نگارنده در مجموعه حاضر ضمن بررسی رهیافت ها، نظریه ها و گفتمان هایی که اساس مطالعات اجتماعی هنرها در زمان ها و مکان های گوناگون قرارگرفته اند، اهمیت و نقش نهادهای اجتماعی، فرهنگی، دینی، سیاسی و اقتصادی تأثیرگذار بر آفرینش و بازآفرینی هنرها را تحلیل و ارزیابی می کند، هم چنین بر شیوه های خلق آثار هنری در بستر اجتماع وچگونگی ایجاد ارتباط میان هنرمندان و مخاطبان آثار هنری، عرضه و فروش آن ها، در دوره های مختلف نظر می کند. هنر و ایدوئولوژی، هنر و اخلاق، بررسی پایگاه اجتماعی و اقتصادی هنرمندان و… از بحث های مندرج در کتاب است.