کتاب کارما (رهنمودهای یک یوگی برای ساختن ماهرانه ی سرنوشت)217264

معرفی کتاب از ایواتا بپرسکتاب از ایواتا بپرس نوشته ساتورو ایواتا است. در این کتاب اندیشه های ساتورو ایواتا به طور سامان یافته جمع آوری شده است که قبل از انتشار این کتاب در وب سایت هوبو نیکان ایتوی شینبون نیز منتشر شده اند. کتاب از ایواتا بپرس سعی کرده تا قطعات مختلف بینش نویسنده را کنار هم جمع کند و سخنان خردمندانهٔ ایواتا را که از مقالات و متون مختلف گرفته شده اند، در یک جلد به چاپ برساند.درباره کتاب از ایواتا بپرسساتورو ایواتا، به تنهایی خاطره های چندین نسل را ساخته و روز و شب افراد زیادی را پر از شور کرده است. او بود که نینتندو را به محبوب ترین کنسول بازی زمان خودش تبدیل کرد. کتاب از ایواتا بپرس: سخنان خردمندانهٔ ساتورو ایواتا مجموعه ای است از نوشته های شخصی، خاطره ها و یادداشت های ساتورو که به شکل حیرت آوری مانند یک حکیم، دربارة نکته ها و روش هایی صحبت می کردند که نه فقط برای کار و مدیریت و رهبری بلکه برای همة زندگی مهم و کاربردی بوده است. از ایواتا بپرس نشان می دهد که چگونه یک مدیر می تواند با احترام، مهربانی و دادن عزت نفس کارمندانش، بهترین فضای را برای کار کردن فراهم کند محیطی امن، و پر از حس آسایش را برای آنها بسازد که همین موضوع باعث ایجاد انقلابی در حوزهٔ کارش شد و درنهایت با موفقیت، منافع خودش و همکارانش را هم پوشش دهد.خواندن کتاب از ایواتا بپرس را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟کتاب از ایواتا بپرس یک کتاب جامع است که می تواند برای همه افراد چه در زندگی شخصی و چه در کار مفید باشد.درباره ساتورا ایواتاساتورا ایواتا در سال 1۹5۹ در ژاپن به دنیا آمد. او برنامه نویس، مدیر و یکی از بزرگ ترین سازندگان بازی های رایانه ای تاریخ، اهل ژاپن بود. او در سال 2015 به صورت ناگهانی درگذشت. ساتورو مانند یک هنرمند بزرگ با سوژه هایش برخورد می کرد و درعین حال مدیر و رهبری بزرگ هم بود. بازی هایی که خلق کرد مهم ترین پدیده های دوران خودش بودند و همین طور موفق ترین و محبوب ترینشان، به حدی که بازی سوپر ماریو تا سه دهه با فروش 5۸ میلیون دلاری اش در دهه 1۹۸0، بر صدر پرفروش ترین بازی های تولید شده تکیه زده بود.بخش هایی از کتاب از ایواتا بپرسوقتی در مورد یک طرح برنامه نویسی صحبت می کنیم، شایستگی های آن را بر اساس این که چه قدر کوتاه، اقتصادی، یا با سرعت انجام می شود می سنجیم. من به عنوان تصمیم گیرندهٔ نهایی می خواستم معیاری برای ارزیابیِ امور شکل بدهم، بنابراین مصاحبه با تک تکِ اعضای شرکت را شروع کردم. گوناگونیِ نقطه نظراتِ کشف شده طی این کار شگفت انگیز بود.متوجه شدم ریاست به این سادگی ها هم نیست، و رفتن در پیِ درآمدهای کوتاه مدت همیشه هم چندان استراتژیِ مناسبی نیست. حتماً از خودم پرسیده ام: «چه طور می توانیم اوضاع را تغییر دهیم؟» وقتی یک شرکت دچار شرایطِ اقتصادی دشوار می شود، این سؤال به سؤالی محرک و انگیزه بخش تبدیل می شود.در جریان همین مصاحبه ها بود که فهمیدم تصمیم گیری یعنی جمع آوری و تحلیل اطلاعات و مدیریتِ اولویت ها، و این که ضمنِ کشفِ اولویت ها باید بدانید که این تصمیمات شما را به کجا خواهند رساند.اگر این رویکرد را وارد فرایند تصمیم گیری کنید، اوضاع به تدریج مرتب خواهد شد. من این مطلب را به عنوان یک اصل با کاربردِ عمومی درک می کنم. می دانم خیلی طول کشید تا به عنوان رئیس مورد اعتماد قرار بگیرم.امروز متوجه مطالب زیادی شده ام که در گذشته نمی توانستم آن ها را ببینم، همین موضوع کمکم می کند تا قدردانِ مشکلاتی باشم که در سی وسه سالگی با آن ها دست وپنجه نرم کردم.