کتاب زندگی بی حد و مرز – نامزد جایزه صنعت کتاب استرالیا سال ۲۰۱۲36803

معرفی کتاب زندگی بی حد و مرززندگی بی حد و مرز نوشته نیک وی آچیچ، داستان زندگی او است. داستان زندگی مردی بدون دست و پا که خود را از حصار شرایطش رها می سازد. نیک متولد چهارم دسامبر 1۹۸۲ استرالیا است. او به دلیل ابتلا به سندروم تتراـ آمیلیا هنگام تولد دست وپا نداشت. کودکی نیک در افسردگی سپری شد اما کم کم به کمک مادرش آموخت که چگونه از زایده ای که به جای پا دارد، استفاده کند و قابلیت های حرکتی اش را افزایش دهد. او در دبیرستان رهبر یک گروه خیریه شد و از آن به بعد به انجام کارهای عام المنفعه روی آورد. نیک وی آچیچ سرانجام در ۲1 سالگی توانست از دانشگاه گریفیت در رشته های حسابداری و برنامه ریزی مالی فارغ التحصیل شود. او اکنون سخنران انگیزشی و مدیر سازمان غیرانتفاعی «بی حد و مرز» است. نیک یکی از تأثیر گذارترین سخنرانان موفقیت در دنیا محسوب می شود. در کتاب زندگی بی حد و مرز، نیک داستان خود و جدالش را با زندگی تعریف می کند. مردی با نقص عضوی جدی که به روی دنیا می خندد. خواندن کتاب زندگی بی حد ومرز را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم اگر به سرگذشت انسان های موفق علاقه دارید، خواندن سرگذشت نیک را به شما پیشنهاد می کنیم چون بی شک این اثر یکی از تاثیرگذارترین داستان های زندگی و موفقیت است.بخشی از کتاب زندگی بی حد و مرزفیلمی از من در اینترنت هست که مرا هنگام بازی اسکیت، موج سواری، نواختن ساز، زدن توپ گُلف، پرش از ارتفاع، زمین خوردن، بلند شدن از زمین، سخنرانی کردن، و مهم تر از همه، در آغوش کشیده شدن توسط مردم خوب و بزرگ و مهربان نشان می دهد.بر روی هم، این ها فعالیت هایی ست که از عهدهٔ هر آدمی برمی آید، درست است؟ بنابراین، به نظر تو چرا میلیون ها نفر از این فیلم دیدن کرده اند؟ به نظر من مردم به این دلیل این فیلم را می بینند چون می بینند من علی رغم معلولیت و محدودیت هایم، چنان زندگی می کنم که گویی هیچ حد و مرزی برای زندگی من وجود ندارد.مردم معمولا انتظار دارند که آدم معلولی مثل من، غیرفعال باشد؛ عصبانی و منزوی. من دوست دارم ماجراجویانه زندگی کنم و با زندگیم آن ها را غافلگیر کنم.یکی از کسانی که فیلم مرا در یوتیوب دیده است، نوشته است: «با دیدن آدمی مثل این، که تا بدین حد شاد است، مرا به این فکر می اندازد که من چرا تا بدین حد گرفته و غمگین هستم … یا گمان می کنم به اندازهٔ کافی جالب و جذاب نیستم، به اندازهٔ کافی بامزه نیستم. دیگر چگونه می شود چنین فکرهایی منفی در سر داشت، وقتی می بینیم آدمی مثل نیک وُی آچیچ که نه دست دارد و نه پا، می تواند تا این حد شاد و فعال و خلاق باشد!؟»اغلب از من می پرسند: «نیک، تو چطور می توانی تا این حد خوشحال باشی؟» و من هم بی درنگ پاسخ می دهم:من شادمانی را زمانی پیدا کردم که دانستم با همهٔ نواقصی که دارم، من کاملا نیک وُی آچیچ هستم، یک وُی آچیچِ کامل! من را نیز خدا آفریده است و مشیتِ حکیمانه و کامل او اقتضا کرده است که من چنین باشم که هستم. لابد او از این که مرا این گونه آفریده است، مقصودی داشته است. این بدان معنا نیست که من دیگر نمی توانم زندگیم را بهبود ببخشم و بهتر از این کنم که هست. من همواره برای بهتر از این ها تلاش می کنم و بدین سان سرشار می شوم از احساس سپاس و امتنان نسبت به خدا و جهان!