کتاب قهرمان خیالی44388

معرفی کتاب قهرمان خیالیکتاب قهرمان خیالی نوشته ای. اف. هارولد و ترجمه رژینا قوامی است. کتاب قهرمان خیالی را انتشارات پرتقال منتشر کرده است، این انتشارات با هدف نشر بهترین و با کیفیت ترین کتاب ها برای کودکان و نوجوانان تاسیس شده است. پرتقال بخشی از انتشارات بزرگ خیلی سبز است.درباره کتاب قهرمان خیالیراجر دوستِ خیالی آماندا شافلاپ است، او یک روز به طور ناگهانی از کمد اتاق آماندا بیرون می آید و تبدیل می شود به بهترین دوست آماندا. آن ها ساعت ها با هم بازی می کنند. راجر هم پسر خوشحالی است. اما همه چیز وقتی به هم می ریزد که آقا گنجشکه بدذات در خانه آماندا را می زند. آقا گنجشکه، موجودات خیالی را شکار می کند و می گوید آن ها را می خورد. و حالا دنبال بوی راجر آمده است. راجر فرار می کند و آماندا تنها می ماند، حالا او باید چه کار کند.خواندن کتاب قهرمان خیالی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیماین کتاب را به تمام کودکان علاقه مند به داستان پیشنهاد می کنیم.بخشی از کتاب قهرمان خیالیآن شب، آماندا شافلاپ درِ کمدش را باز کرد و بارانی اش را روی سر پسری آویزان کرد.بعد در را بست و روی تختش نشست.کفش هایش را درنیاورده و با پاهای خیس، دوان دوان از پله ها بالا رفته بود. تازه فقط پاهایش نبود؛ جوراب ها و کفشش هم خیس بودند. حتی بندهای کفش هایش هم خیس بودند.گره بند کفش ها سرد و نم دار و سفت بود و باز نمی شد. سعی کرد با انگشتانش آن ها را شل کند، اما این کار فقط باعث شد ناخن هایش درد بگیرند. احساس کرد اگر کمی بیشتر تلاش کند، قبل از شل شدن گره ها، ناخن هایش شل می شود و می افتد.فکر کرد اگر بندها باز نشوند، دیگر هیچ وقت نمی تواند کفش هایش را دربیاورد و این یعنی نه تنها باید تا آخرِ عمرش را با پاهای خیس بگذراند، بلکه هیچ وقت هم نمی تواند کفش جدید بپوشد. او با افتخار از آن دسته دخترهایی بود که دوست داشت کتانی های کهنه و کثیف بپوشد، چون با آن ها احساس راحتی بیشتری می کرد و کثیف شدنشان برایش مهم نبود؛ برای این که خودشان از قبل کثیف بودند. اما حتی او هم فکر می کرد ممکن است روزی، فقط یک روز، دلش بخواهد کفش دیگری بپوشد.تازه، مگر قرار نبود پایش رشد کند؟ خانم شورت5 در مدرسه یک درخت مینیاتوری به آن ها نشان داده بود؛ درخت بلوطی بود که در گلدانی پرورشش داده و با این روش به اندازهٔ گل قاصدک نگهش داشته بودند.اگر نمی توانست کفش هایش را دربیاورد، مثل همان درخت کوچک با ریشه های اسیرش، تا ابد اندازهٔ دختربچه ها می ماند. شاید حالا با این مسئله مشکلی نداشت، اما احتمالاً اگر ده سال دیگر هنوز اندازهٔ الانش بود، خیلی هم خوب نمی شد. راستش، افتضاح بود.برای همین درآوردن کفش هایش از همیشه برایش مهم تر شد.آماندا به جان گره خیس افتاد، اما انگار نه انگار.برای همین، بعد از چند دقیقه دست کشید. از گوشهٔ چشم به پایش نگاه کرد. اوضاع را سنجید، من من و نچ نچ و دوباره من من کرد.بعد، چابک مثل گربه، به سمت میز آرایش دوید، چند کشو را بیرون کشید و درون آن ها را زیر و رو کرد و خرت و پرت هایشان را روی زمین ریخت تا بالاخره چیزی را که می خواست پیدا کرد و آن را در هوا بالا برد.بلند داد زد: «آهان!» مثل شاهزاده ای بود که اژدهایی بسته شده به درخت پیدا کرده و دقیقاً وسیلهٔ لازم برای آزاد کردن آن را، که شاید شمشیر بود و شاید هم کتابی دربارهٔ نجات اژدها، از کوله اش بیرون کشیده است.