کتاب ژوزه مورینیو – رهبری به سبک آقای خاص150589

معرفی کتاب ژوزه مورینیو؛ رهبری به سبک آقای خاص رابرت بیزلی روزنامه نگار انگلیسی در کتاب ژوزه مورینیو از اتفاقات پشت پرده ای می گوید که در دوران حرفه ای آقای خاص اتفاق افتاده است و از آنجایی که بیزلی طرفدار چلسی است بیشتر روی دوران فعالیت مورینیو در چلسی تمرکز دارد. درباره کتاب ژوزه مورینیو؛ رهبری به سبک آقای خاصدر این کتاب ماجرای زندگی آقای خاص از دوران مترجمی اش برای بابی رایسون تا نیمکت اولدترافورد را می خوانید.مورینیو یکی از موفق ترین مربیان در رشته فوتبال است و ایده ها و سخنان او برای بسیاری از هواداران فوتبال جذاب است. کتابی که در دست دارید، شامل تمام بخش های کتاب رابرت بیزلی است اما از آنجایی که بیزلی بیشتر به دوران چلسی مورینیو پرداخته، مترجم کتاب، امیرحسین فاضلی مقدم هنگام ترجمه ی کتاب، بخش هایی از مقاله های مایکل کاکس و جاناتان ویلسون دو روزنامه نگار برجسته دیگر انگلیسی را هم اضافه کرده است تا محتوای آن توازن بیشتری پیدا کند.خواندن کتاب ژوزه مورینیو؛ رهبری به سبک آقای خاص را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم علاقه مندان به ورزش فوتبال و سرگذشت قهرمانان ورزشی را به خواندن این کتاب دعوت می کنیم. بخشی از کتاب ژوزه مورینیو؛ رهبری به سبک آقای خاصکم پیش می آید که مورینیو از صحبت باز بماند و یا حرف کم بیاورد. اغلب در طول روز در مورد فوتبال صحبت می کند و حتی زمانی که درباره موضوع مورد علاقه اش (فوتبال) صحبت نمی کند، با شوخی و کنایه و گفتن داستان های بامزه، ساکت نمی ماند و آرام نمی نشیند. اما در آن روز خاص، مورینیو حتی برای لحظاتی هم که شده، کاملاً ساکت ماند.چلسی برای تور پیش فصل راهی آمریکا شده بود و آن روز، ما در لس آنجلس بودیم. دقیق ترش را بخواهید باید بگویم در هالیوود نبودیم، بلکه در بورلی هیلز، در یکی از هتل های این شهر اقامت داشتیم. لابی هتل شلوغ و پرسروصدا بود. همه بازیکنان در لابی حضور داشتند و با هم صحبت می کردند و منتظر بودند تا اتوبوس تیم بیاید و به زمین تمرین بروند. حدود ۲۶ نفر بودند، شامل بازیکنان تیم، کادر فنی، پزشکان تیم و مسئول تدارکات. روحیه و انرژی همه بالا بود، همان طور که صدای شان هم بالا بود و لابی از سروصدای آن ها شلوغ شده بود.من کنار مورینیو نشسته بودم و او داشت برای من از تجربه فاجعه بارش در سفری تابستانی به برزیل می گفت: «جوری بارون می بارید، انگار آخرالزمان شده، اونم نه یه روز، هرروز!»، اما ناگهان خاطره گویی ژوزه از سفر تابستانی اش متوقف شد، همین طور سروصدای بازیکنان و سایر اعضای باشگاه ناگهان فروکش کرد. دگرگونی جالبی اتفاق افتاد، از آن همهمه به این سکوت ناگهانی! واقعاً چه چیزی می توانست آن گروه را به این سکوت ناگهانی و دسته جمعی وادارد؟ سکوت همه برای چند لحظه ادامه داشت، احتمالاً به این فکر می کردند که دارند رؤیا می بینند یا واقعاً ستارهٔ بزرگ هالیوود را از نزدیک می بینند. کسی که از در هتل وارد شده بود، جنیفر آنیستون بود. حتی ژوزه هم که همیشه حرفی برای گفتن داشت، خشکش زده بود. او هم مانند سایر بازیکنان باورش نمی شد چه ستاره بزرگی وارد هتل شده است.بعد از آنکه آنیستون کارش را انجام داد و از لابی خارج شد، ژوزه اولین نفری بود که واکنش نشان داد: «برد پیتِ لعنتی، عجب آدم احمقیه!» بعدازاین حرف، همه خندیدند. پیت یک سال قبل تر، از آنیستون طلاق گرفته بود و درصدد ازدواج با آنجلینا جولی بود.