کتاب کمی قبل از خوشبختی126918

معرفی کتاب کمی قبل از خوشبختیکمی قبل از خوشبختی رمانی نوشته انیس لودویگ است که برنده جایزه ادبیات خانه مطبوعات فرانسه در سال ۲013 شده است. این کتاب ماجرای عاشقانه یک مادر بیست ساله به اسم ژولی را روایت می کند. درباره کتاب کمی قبل از خوشبختیاین اثر ساده اما جذاب درباره زن جوانی به اسم ژولی است که با پسرش لولو به تنهایی زندگی می کند. او روزگار سختی دارد و در یک فروشگاه کار می کند تا این که روزی یک مشتری ثروتمند به او ابراز علاقه می کند. این موضوع ماجراهای زیادی برای ژولی و پسرش به وجود می آورد. لودویگ ژولی را تا قعر ناامیدی می برد اما رها نمی سازد و شانس دوباره برای بازگشت به زندگی را همچون هدیه ای به او می بخشد. او در این داستان لطیف مفاهیمی مانند مهربانی، عشق، دوستی و فرزند را مطرح کرده است. این اثر یک افسانه مدرن است که شما را با زندگی آشتی می دهد.خواندن کتاب کمی قبل از خوشبختی را به چه کسانی پیشنهاد می کنیم دوست داران رمان های عاشقانه و داستان هایی درباره زندگی را به خواندن این کتاب دعوت می کنیم. بخشی از کتاب کمی قبل از خوشبختیپانزده روز بود که ژولی خودش را از روبه رو شدن با همهٔ کارهای مربوط به کریسمس و ویترین های درخشان مغازه ها دور نگه می داشت. بلندگوهایی در گوشهٔ هر خیابان، آهنگ های مربوط به عید را پشت سرهم پخش می کردند. آن ها یکی از یکی ابلهانه تر بودند و می خواستند ساکنان محله را دیوانه کنند. از چند سال پیش، ژولی فهمیده بود که این چیزها سال به سال بیش تر می شدند؛ تزئینات بیش تر در خیابان ها و بابانوئل های بیش تر در پنجره ها. کاتالوگ های اسباب بازی روزبه روز قطورتر و قفسه های فروشگاه ها زودتر و زودتر خالی و اجناس شان فروخته می شدند. این ها برای ژولی معنی خاصی داشت: افزایش شرم آور یک نظام مصرف گرایی که بیماری خرید کردن داشت. امسال دیگر این چیزها به نظر ژولی زیادی بود. او یاد مادربزرگش افتاد که برایش تعریف کرده بود در زمان قدیم، شب عید به بچه ها یک پرتقال هدیه می دادند. چون پرتقال محصول نادر و گرانی بود. یک پرتقال! امروزه هر موقع از سال می شود با دو یورو یک کیلو پرتقال خرید!خیابان ها در شب عید مملو از افرادی ست که دست شان پر از نایلون های خرید است و خوشحالند که به زودی خریدهای شان را پای درخت کاج می گذارند و با دیدن آن ها این طور به نظر می آید که سال نو یک شادی مسلم برای همهٔ مردم است. روز جشن است و باید در آن شاد بود. این سنت است. کریسمس، بهترین شکل جشن خانوادگی ست. اما این شادی ها که از همه جا می بارید به نظر ژولی غلط می آمد. چون فکر این که امسال پای درخت کریسمس کادویی برای لولو نبود قلبش را پاره پاره می کرد. اگر می توانست دوست داشت امسال حتی یک پرتقال به او هدیه دهد. به جای آن، او یک آدم برفی سفالی پیدا کرده بود و می خواست آن را روی قبر لودویک بگذارد. چه عالی! او به این سمبول ها علاقه داشت. کسی چه می دانست، شاید لودویک آن را می دید. چنین موقعیتی، دل انسان را به درد می آورد.