کتاب عرفان هندو و اسلامی20731

نگارنده در کتاب حاضر کوشیده است تا این فرض اثبات نشده را که عرفان پدیده ای کم و بیش یک شکل در تمام سنن دینی است، رد کند. او بر این حقیقت تاکید می کند که نه تنها در سنن عرفانی مختلف، بلکه در یک دین واحد تجارب عرفانی متنوع، آشکارا ظاهر شده است. او در نظر دارد تا در هشت سخنرانی، پیشرفت اندیشة عرفانی را در دورة شکل گیری آن، یعنی در «هندوئیزم» و اسلام ردیابی کند. هدف او این است که تنوع عرفانی پیدا شده در هر دو سنت دینی را بررسی نماید. نویسنده بحث خود را با تمایز کردن سه نوع عرفان اصلی «پانته ایستی» یا «همه درخدایی»، «وحدت یکپارچه» و «گفت وگوهای عاشقانه باخدا» آغاز کرده، سپس پیشرفت آن را در شکل گیری هندوئیزم دنبال می کند. اما دربارة اسلام، نگارنده گسترش تصوف را از منظر شخصیت های اصلی چون: ابویزید، ابوسعید، جنید، غزالی و…. بررسی می کند.